Azarek, Gurzek Nêrgiz û Wefadariyek (Ji giyanê Saad Hesen Dellî re)

Azara kurdan !  Azara Newrozê  !
Azara Barzanî ! Azara Helebçe !
Azara Qamişlo ! Azara Mihemed Şêxo !
Azara Seydayê Tîtêj ! Azara rengîn !
Û emê bêjin; Azarê, azarê azarê..!
Te (Saadê Dellî) jî kir mêvanê xwe,

Te ew jî kir nav refê niştimanperwerên Kurdan û
Te bi firehî dergehê xwe jêre vekir ..
Spas, spas spas ji te re …
Emê jî bêjin, bijî azarê,
Bijî bîst û yekê azarê,
 Bela şev û roj bêne qirarê.
Ji ezel ve, dinya wilo hatiye û
Wê wilo derbas be..
6ê azara 2006 an,
Ango ji berî saleke bi kul, êş û xeman,
Azarê zavayê min (Saad) diziye,
Di dûrbûn, sirgûnî û zîvariyan de,
Can ji bedena wî vediziye,
Dilê dê, bav, jin û tev mirovên wî,
Kizirandiye..
*          *          *
Eger şehîd hebin
Bêguman Saadê bê siûd
(Bavê Sumeya)
Şehîde, şehîde şehîde.
Şehîdê dûrbûn û cefaya welate
Şehîdê bêrîkirina xaka Hecî Nasrê ye
Şehîdê bajarê Qamişlo ye
Şehîdê wefadariya dost, heval û xizma ye..
Erê hejano..!
Azarek çû yek hat
Hêjî wêneyê Saad, şop û şûna wî,
Li ber çavê me û çavên dost û hevalên wî
Xwe nade alî..
Awazên dengê wî
Di qula guhê me û wan de
Bi zingezinge..
Erê eve karê dinyê
Wilo hatiye û wê wilo here.
Buhişta rengîn mala wî be.

Konê Reş