Hin dîmenên helbestiyane bo Qamişloka birîndar (8)

  Mihemedê Seyid Husên

  Qamişlo şîndare îşev, Qamişlokî xew nakin îşev, gelo wê kî Qamişlo ji kiryarên zînatkaran rizgar bikî, wê kî birînên wê derman bikî, çima Qamişlo hinkûfê azadiyê nabînin, rizgar û rûmetdar wê napejirînin, şahiyan ji dêmên wê direvînin, şêneyên wê ji hemwelatiyan fer dikin, geragup devê wê gem kirine, niştecîyên wê çift diavêjin paş sînoran  û ji Qamişlo resenwarê xoşewîst diqewirînin.
*  *  *
    Çiam emê peyala miriyan bê navtêdan û rikberî vexun, çima emê goştê ciwanan bi kavişkî binax bikin, kurm û gornepaş kelaxên wan bikevêjin, dikim ji eyarê xwe bazdim,  tiştên nebûyî bikim, çawa ezê peyala kujtiyên bê guneh hildim, çawa wê geşbînî bête dêmên min û xemgînî ji min birevî, kanî ew paşmêrê nependî, ku gilî û gazindên xwe pê bikim.
*  *  *
    Ezê xîmava pînûsê bi alêsim, ji helbestê navnîşana Qamişlo jêbikim, kesî bihîztiye niştecî ji ber biyaniyan kirine gazî û feryad, we bihîztiye pilanên xwîndar di navbera sitêrikan de çêbûne, navbirkên hevpeyvînan li ser termên şehîdan, dîdariyên guftugoyan di nav qels û xurtan de geriyane, çendî civîn û hevdîtin bêne lidarxistin, pirnas û riswa ye ji bo ku bê guneh bêtin kujtin, teroristên bê sergoş, xwînmijên welatfiroş, bêdadiyên nîjadperest bêtin xelat kirin.
*  *  *
    Lê na û sed carî na.. tucar meyê ji piyalê li ser gora nemiran narijînim, bi dengekeî bilind ezê sirûda ey reqîb li ber kêla pakrewanan bixwînim, bi gul û nersrînan bixemilînim, hîç nagirîm nepêdivi ye jî ku helbesta şînê dirêjtir binvisînim. doh bû çavên te mîna sitêrkan dileyiztin, xwezka hingê min zanîba bê çavên te, çi razên evînê di bêdengiyê de bo Qamişlo digotin, gelo tê bîra te cara yekem awirên me li hevdû ketine, wê rojê tê bîra te ku j çirûskên çavên me agir bi deverê ketibû.
*  *  *
    Îro mirin hate bîra min, çawa ezê ji bîr bikim, ku qiralê rewanmist bê perwa û paxav, careke din li yarîgeha Qamişlo peya bûye, teqez ezê di bêdengiya sar de rewan bi derdim, bê ku tiştekî bişûn xwe de bihêlim, bilî karwanê xemginiyan yên ku bajêr li mirovan teng dikî. min helbesteke xawer di bejn û bala te de, bi ronahiya evînê li ser rûyê te ristiye, hibriya hevrêşimî li ser gerdena camîne, sînga gewr dibin hil û mircanan de, herdû pêsîrên şiyar di paxila xilmaş de, mest kirime lawê bêrîkirinê.
*  *  *
       
…komra Çîk 22-5-2014

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Tengezar Marînî

Ji bo em bikaribin pirsan biafirînin, pêdiviye em hişmendiya xwe têxin bin barê lixwevegeranê.

Vê carê bi felsefa civakî re û yek ji wan profesorên Fîlosof ên jin (Hanah Arendt

Teoriyên felsfa Civakî yên Hannah Arendt

Hannah Arendt (1906-1975) teorîzan û fîlozofeke siyasî ya bibandor…

EBDILBAQȊ ELȊ

Avdareke nȗ ȗ rewșȇn dijwar

Dem dibûre û sal li pey salȇ tȇn, sal nȗ dibin, temenê mirov jî bi xwe re kintir û kevintir dike, lȇ mirov tu carȋ ranaweste, hêvî, omȋd û dilxwazî di dil de her dimînin ȗ her ȗ her nȗjen, zindî û…

Narîn Omer

Bi çavên min te nabînin
bi lêvên min te naxwînin
Di dermafên te şaşyar in
xwe yekcarê dixapînin

Nikarim bê te jîndarbim
tenê rûnim tenê rabim
Tuyî mayîn tu jîna min
ji ber mana te vîndar bim

Li gor dana te bêzar im
li ber pesnên te bêzar im
Ziman û ev qelem jar bûn
li şûna…

Rêber Hebûn

Dîwana Sîmirbazî bi şêweyekî zanyarî û wêjeyî hatiye nivîsandin ji aliyê helbestvana Kurdistanî Kubar Hawar.

Ev pirtûka wê ya dûyem e ji weşanên Şilêr e, pirtûk ji 130 rûpelî pêktê, bêgûman ku ev mijar dewlemend e bi raman û şîrovekirinê ji pêşî bi nîşana Sîmirbaz ve destpê…