Hin dîmenên helbestiyane bo Qamişloka birîndar (8)

  Mihemedê Seyid Husên

  Qamişlo şîndare îşev, Qamişlokî xew nakin îşev, gelo wê kî Qamişlo ji kiryarên zînatkaran rizgar bikî, wê kî birînên wê derman bikî, çima Qamişlo hinkûfê azadiyê nabînin, rizgar û rûmetdar wê napejirînin, şahiyan ji dêmên wê direvînin, şêneyên wê ji hemwelatiyan fer dikin, geragup devê wê gem kirine, niştecîyên wê çift diavêjin paş sînoran  û ji Qamişlo resenwarê xoşewîst diqewirînin.
*  *  *
    Çiam emê peyala miriyan bê navtêdan û rikberî vexun, çima emê goştê ciwanan bi kavişkî binax bikin, kurm û gornepaş kelaxên wan bikevêjin, dikim ji eyarê xwe bazdim,  tiştên nebûyî bikim, çawa ezê peyala kujtiyên bê guneh hildim, çawa wê geşbînî bête dêmên min û xemgînî ji min birevî, kanî ew paşmêrê nependî, ku gilî û gazindên xwe pê bikim.
*  *  *
    Ezê xîmava pînûsê bi alêsim, ji helbestê navnîşana Qamişlo jêbikim, kesî bihîztiye niştecî ji ber biyaniyan kirine gazî û feryad, we bihîztiye pilanên xwîndar di navbera sitêrikan de çêbûne, navbirkên hevpeyvînan li ser termên şehîdan, dîdariyên guftugoyan di nav qels û xurtan de geriyane, çendî civîn û hevdîtin bêne lidarxistin, pirnas û riswa ye ji bo ku bê guneh bêtin kujtin, teroristên bê sergoş, xwînmijên welatfiroş, bêdadiyên nîjadperest bêtin xelat kirin.
*  *  *
    Lê na û sed carî na.. tucar meyê ji piyalê li ser gora nemiran narijînim, bi dengekeî bilind ezê sirûda ey reqîb li ber kêla pakrewanan bixwînim, bi gul û nersrînan bixemilînim, hîç nagirîm nepêdivi ye jî ku helbesta şînê dirêjtir binvisînim. doh bû çavên te mîna sitêrkan dileyiztin, xwezka hingê min zanîba bê çavên te, çi razên evînê di bêdengiyê de bo Qamişlo digotin, gelo tê bîra te cara yekem awirên me li hevdû ketine, wê rojê tê bîra te ku j çirûskên çavên me agir bi deverê ketibû.
*  *  *
    Îro mirin hate bîra min, çawa ezê ji bîr bikim, ku qiralê rewanmist bê perwa û paxav, careke din li yarîgeha Qamişlo peya bûye, teqez ezê di bêdengiya sar de rewan bi derdim, bê ku tiştekî bişûn xwe de bihêlim, bilî karwanê xemginiyan yên ku bajêr li mirovan teng dikî. min helbesteke xawer di bejn û bala te de, bi ronahiya evînê li ser rûyê te ristiye, hibriya hevrêşimî li ser gerdena camîne, sînga gewr dibin hil û mircanan de, herdû pêsîrên şiyar di paxila xilmaş de, mest kirime lawê bêrîkirinê.
*  *  *
       
…komra Çîk 22-5-2014

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Mizgîn Kenaan

Gelek caran di xebatên akademîk de yên ku li ser berhemên wêjeya klasîk tên amadekirin, navê Aleksandre Jaba derbas dibe. Bêguman kesên têkiliya wan bi wêjeya klasîk re heye, vî kesî baş nas dikin û zanin ku wî roleke giring di parastina ziman, çand, wêje û folklora Kurdî…

Mislim Şêx Hesen

 

Di dawiyên salên pênceyî yên sedsala bîstan de, yekem partiya siyasî ya Kurdî li Sûriyê hate damezrandin bi navê Partiya Demokrat a Kurd li Sûriyê, di 14ê Hezîranê 1957an de, bi berpirsyariya Nûredîn Zaza, da ku mafên gelê Kurd li Sûriyê biparêze û dabîn bike.

Di wê pêvajoyê…

Di pêngavekî de ber bi yekgirtina helwêsta kurdî li hember astengiyên ewlehî û siyasî, îro Înê 1ê Gulanê 2026, şandek ji Yekîtiya Nivîskarên Kurdistana Sûriyê serdana Nivîsîngeha Partiya Demokrata Kurdistanê li Düsseldorf kir ji bo nîşandana helwêsta xwe li hember êrîşa dronî ya ji aliyê milîsên Îraqî yên alîgirên supaya pasdarên rêjîma Îranê…

Helbest: Nadir Qazî

Tîpguhêzî: Cansoz Dabo

Du caran du dike çend?

Hemûyan bi hev re dinivîsî: Dike çar

Lê min di bîrkariyê de pileyên kêm

Dianîn û dihatime xwarê

Ew jî tenê ji ber ku li gor min wa bû,

Du caran du dike yek, ne…