Zimanê kurdî

Narîn Metînî

Zimanê kurdî ji girûpa zimanê Îraniye ya ku ‏‏şaxeke ji zimanê Hindoropîye , çimkî lêkolînevanan dane xuyanî li ser binyad û kevnariya zimanê kurdî û taybetmendiyên wê ji rêzman û zaravê kurdî û latên qehfikî derxistin ji mozexana Birîtanî û lêkolînevanan bi cîkirin ku ev belge û keval bi zimanê kurdî û Mismarî Çîroka Nebî Nûh û lorana wî nivîsandiye

û gelek makderan gotin : nivîskarê van kevala navê wî Birasoze û ewe kesê ji binceqa Nebî Nûhe .
Belê zimanê kurdî taybetiye Elfe bêya wî hebû lê ew talanên li dû hev hatin li ser Kurdistanê hemi tor û çandên kurdan şewitandin û sûpahên Misilmanan  êrîşî Nimêjgihên Zeredeştiyan kirin û belavkirina Zendevîsta qedexekirin ya ku ola kevnarabû ji kurdanre .
Her wiha Pîr Şalyar ristên bi navê Pend li dû xwe hiştin .
Nivîsandiye bi Elfe bêya kevn ango bi zimanê kurdiya zelal û xurû xweşik û ta vê demê xwendevanên me jê razîne .
Bi vî rengî zimanê kurdî ji gelek zaravan bi heketiye
1-  zaravê kurmancî :
A-Kurmanciya bakur: Behdînî – Botafî – Hikarî – Bayzîdî  kurdên Kurdistan bi kartînin Kurdistana Îraq : Dihok – Mûsil.
Kurdistana Îran : bakurî ormiye .
Kurdistana Turkiye :  ji bilî Dêrsimê .
Hemû kurdên li Kurdistana Sûrî .
B- Kurmanciya başûr :  Mikri – Soranî – Sefaî – Erdelanî :
Xelkên Kurdistan bi kartînin li Kurdistana Îraqê mina Hewlêr – Kerkûk –  Silêmanî ,  û Kurdistana Îranê ji Rawendozê ta Ormiya .
2 – Zaravê Zazî :  xelkên Dêrsimê li Kurdistana Tirkiye bi kartînin .
3- Zaravê Goranî : Bacilanî – Kakayî – Zengî- Horanî û ev zarav bi kartên li Kurdistana Îranê .
4- Zaravê Lorî :Bextyarî – Kiye – Fîlî – Kelhorî – Mamesanî  û ev zarav bi kartên li
Kurdistana Îranê .
Wiha tevî pirbûna zaravên Kurdî lê pir hêsane ku kurdê li bakur li hevhatin û ravêjkirina kurdê li başûr bike çimkî bingeha rêzman û bêjeyên wan yeke û ew herdû zaravên bigehînin hemû gelê kurd pê di axivin .
Zimanê kurdî tê bi karanîn ji Elfê Bêya latînî ya ku Mîr Celadet Bedirxan 1870-1951 di kovara Hewar belavkir sala 1932 .
Belê zimanê kurdî zimanekî zelal û nerm û berferihe pêwiste û girane ku gelê kurd fêrî zimanê xwe bibe .

 

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…