Parastina jinê di hişyariya wê de ye

LeylaSadûn – Dêrik

Raste rewşa jina kurd baştir û çêtir e ji rewşa jinên hawîrdorî xwe, û bi taybetî ji rewşa jina Ereb ya kudi nava rewşeke reş û tarî de dijî, û hê dest û hişê wê bi qeyîd û bendinasê girêdayî ye. Lê ev wê wateyên a dêku jina kurd di rewşeke pirgeştir û pêşketîtir de ye .

Ne veşartiye di civaka kurdî de zilam bi xwe alîkare bi jinê re, destên wê digire , daxwaza pêşveçûna jinê û berevaniya di ber mafê wê de dike.
 Ev axaftin û daxwaz gelekî tên dubarekirin û bihîstin . ji xwe hin mirov hene bi xurtî û bi pirbûn van gotinan didêrin , lê dema rastî li rastiyê dikeve ew mirov bi xwe dijî gotinên xwe derdikevin û berî her kesî di rûyê jinê û mafê wê de radiwestin .erê, gelekî dibêjin , lê li ser rûyê erdê li gotin û nerînên xwe xwedî dernakevin û wan napêjin .
Evrengên kes û mirovan pir di nava rêzên rêxistin û partiyan de têne dîtin . ew ditirsin ji jinê yan bi gotineke dî ew li ser jinê ditirsin, ji ber dibêjin jin dare şikestiye û lawaze ,û nikarê bixwe giraniya bare civakê û gotinên wê hilgire, ji ber baweriyê bi şiyanên jinê û hêza wê nayînin, ku jin jî wekî zilame. Raste hin tişt hene ku jin nikare bike yan zehmete pêrabe, lê dive ew bizanin ku jin jî dikare tiştina bike ku zilam nikare bike. Lê dive em bi hev re bigihin wê baweriyê ku herdu du alîne, her yek ji wan a yê dîtir temam dike, dema aliyek wendabibe, ne xwe kêmasî he ye û ew tişt çi be jî , ew sernakeve . wek çawe zilam xwe dîşiyan û hêze , wisa jî jin di alîn dî de xwedî hêze û dikare di gelek aliyan de serbikeve û serkeftinan bi dest xwe ve bigire .
Ji ber vê yekê jî dive zilam bighê wê baweriyê ku ne ewe yê ku dikarê jinê di civakê de xweşik bike û biparêze .
Parastina jinê di stûyê wê de ye, tenê ew berpirsyare di ber parastina xwe de û em dibînin ku parastina jinê bi hişyarkirin û zanînkirina wê ye, jiber dema jin hişyar û zana bibe ,wê ew xwe  bi hiş û mejiyê xwe bikare xwe biparêze .

Ne xwe bi kurtî em dikarin bêjin parastina jinê di şarezabûn û hişyariya wê de ye.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…