Arşevê OskanHêzên şebîheyan çi tînin serê sivîlan?
Nêzîkî sal û nîvekê ye xwîna gelê sûrî li kolanan dirje. Durişmên ku herdem em pê bang dikin, li derdora pirsên exlaqî dere û tên. Pirsa ku ez bêjim çima di dema kuştin û komkujiyên kurdan de kesî hêsir li ser me ne barandine, ew jî di çarçewa tolhildan û kînê de asê dibe, ne rewşeke normal û xweza ye ku em wisa bibêjin. Ev nayê wê wateyê ku neyarên me kujer û xwînrij bin, divê em jî wek wan zalim û çavsor bin, ku wan zarok û jin û kalemîr kuştibin divê em jî wek wan bikin.
Di hemû qonax û bervedanên dîrokê de, rûyê kurd yê sipî diyar e û kurd bi dilpakî û mirovatiya xwe hatiye naskirin. Ma mirov dilpak û sade be, ne çêtir e ku xwînrij û kujer be? Heger rojekê kurdan çavsorî û zilmek kiribin jî tim li ser hev kirine, anku kurd wek kewên gozel li dijî nijada xwe derketine.
Pirsa şoreşa ku niha li Sûriyê germ bûye, ujdanê mirovan li seranserî cîhanê dihejîne û karê ku li ser erdê dibe ne mirov bawer dike û ne jî texmîn dike ku mirovek karibe van hemû tiştan bi serê insanan de bîne û mûyek ji laşê wî neheje, ji serjêkirina zarokan bigre hetanî bighê veşartina mirovan bi saxîtî. Perdeya ku rêjîm xwe di bin de vedişêre jî, welatparêzî û erebûna zêde ya li dijî Israilê ye, kêferata bi Israilê re û hevbendiya bi hêzên terorê, wek Husbulah û Sedir û Îran re, bîst û çar seatan di ragihandina Sûriyê de dûbare dibe.
Cihê me kurdan di şoreşa Sûriyê de li kû ye?
Cihê me wek kurdên çar perçeyên Kurdistanê û bi taybetî jî kurdên rojava, di vê şoreşa Sûriyê ya ku cîhan pê mijûl e taybet e. Helwesta ku kurdên li beşê rojava û di nav sînorê Sûriyê de dijîn, ne gereke ku wek kurdên li beşên din û di nav sînorên welatên (Tirkiyê, Îraq û Îran) de bin bête şirovekirin. Gelek kurdên me li welatên Ewropayê jî dijîn û bûne welatiyên wan, ew di nav xêr û şera wan de ne, di hemû aliyên jiyanê de bi wan re têkildar in, nabe ku bêjin em nijadeke din in û tenê pêwistiya me bi kurdên dervî sînor heye, yan jî gelek caran di bin fermana wan de tevbigerin. Dema ku em nemûneyan di vî warî de didin, em pirsê zelaltir û rastir dibînin, wek tirkmenên ku niha li başûr û rojava dijîn û di bin fermana dewleta tirk de bin, me nerehet û bi guman dike. Helbet destêwerdana rêjîma sûrî di nav welatiyên Lubnanê de jî li ser bingeha mezheb û olî xelkên Lubnanê nerehet dike.
Xebata kurdên rojava niha li ser du têlan diherike, yek jê ”Encûmena Netewî ya Kurd” û ”Encûmena Gel” ya ku bi ser pkk ê ve tê hesibandin. Ne ji nêzîk ne jî ji dûr ve armancên wan ne nêzîkî hev in. Aleyên ku di meş û mitingan de hildidin ne yek in, dem û kêliyên meşan ne bi hev re ne, durişm û bangên wan ne wek hev in… her yek dixwaze kolana kurdên rojava di bin bandora xwe de bilivîne, û keysa xwe lê zeft bike. Pirsa ku em li dû derin û ji me re balkêş tê; heta kîjan radeyê kurd di vê şoreşa mezin de beşdar in û karin di paşeroja vî welatî de hevpar bin? Em tim ji xwe dikin û em nikarin bighên bersiveke zelal û pêbawer. Encûmena Netewî di hundirê xwe de li ser gelek nakokiyan dimeşe û Encûmena Gel jî heta niha nikare xwe ji bin bandora tewana girêdana bi rêjîmê re rizgar bike. Kar û barê ku dikin mirov mecbûr û bêçar dike ku di vê neynikê de wan bibîne.
Çi ji kurdan tên xwestin?
Ji bo ku kurd bibin hevparên vî welatî û jiyaneke hevbeş û paqij bi hev re derbas bikin, divê ji gelek guman û dudiliyan bidûr kevin. Rêyek bi tenê li pêş kurdan heye ew jî jiyana bi xelkên Sûriyê re ye, û ev yek ji xelk û sazî û partiyên din ên perçeyên din yên Kurdistanê diyar e.. 40 sal şer û berxwedan û şoreşe li dijî rêjîma Bass ya Îraqê û bi sedhezaran qurbanî, di encamê de jiyana bi hev re wek enternatîfa bi tenê hat jiyandin. Li bakur jî 30 sal şer û bi dehhezaran qurbanî, biryara jiyana bi hev re ji serokatiya kurdan bigre hetanî cemawer vê yekî wek istratîjî destnîşan dikin û fikra dewletbûna Kurdistaneke serbixwe wek şaşiyeke dîrokî tê dîtin – helbet ev yek li cem alîgirên pkk- çendî em keysa xwe di bûyeran de bikar bînin jî, divê em wê keysê û durûtî ne li ser hesabê mafê kurdên rojava bikar bînin..
Pirsa şoreşa ku niha li Sûriyê germ bûye, ujdanê mirovan li seranserî cîhanê dihejîne û karê ku li ser erdê dibe ne mirov bawer dike û ne jî texmîn dike ku mirovek karibe van hemû tiştan bi serê insanan de bîne û mûyek ji laşê wî neheje, ji serjêkirina zarokan bigre hetanî bighê veşartina mirovan bi saxîtî. Perdeya ku rêjîm xwe di bin de vedişêre jî, welatparêzî û erebûna zêde ya li dijî Israilê ye, kêferata bi Israilê re û hevbendiya bi hêzên terorê, wek Husbulah û Sedir û Îran re, bîst û çar seatan di ragihandina Sûriyê de dûbare dibe.
Cihê me kurdan di şoreşa Sûriyê de li kû ye?
Cihê me wek kurdên çar perçeyên Kurdistanê û bi taybetî jî kurdên rojava, di vê şoreşa Sûriyê ya ku cîhan pê mijûl e taybet e. Helwesta ku kurdên li beşê rojava û di nav sînorê Sûriyê de dijîn, ne gereke ku wek kurdên li beşên din û di nav sînorên welatên (Tirkiyê, Îraq û Îran) de bin bête şirovekirin. Gelek kurdên me li welatên Ewropayê jî dijîn û bûne welatiyên wan, ew di nav xêr û şera wan de ne, di hemû aliyên jiyanê de bi wan re têkildar in, nabe ku bêjin em nijadeke din in û tenê pêwistiya me bi kurdên dervî sînor heye, yan jî gelek caran di bin fermana wan de tevbigerin. Dema ku em nemûneyan di vî warî de didin, em pirsê zelaltir û rastir dibînin, wek tirkmenên ku niha li başûr û rojava dijîn û di bin fermana dewleta tirk de bin, me nerehet û bi guman dike. Helbet destêwerdana rêjîma sûrî di nav welatiyên Lubnanê de jî li ser bingeha mezheb û olî xelkên Lubnanê nerehet dike.
Xebata kurdên rojava niha li ser du têlan diherike, yek jê ”Encûmena Netewî ya Kurd” û ”Encûmena Gel” ya ku bi ser pkk ê ve tê hesibandin. Ne ji nêzîk ne jî ji dûr ve armancên wan ne nêzîkî hev in. Aleyên ku di meş û mitingan de hildidin ne yek in, dem û kêliyên meşan ne bi hev re ne, durişm û bangên wan ne wek hev in… her yek dixwaze kolana kurdên rojava di bin bandora xwe de bilivîne, û keysa xwe lê zeft bike. Pirsa ku em li dû derin û ji me re balkêş tê; heta kîjan radeyê kurd di vê şoreşa mezin de beşdar in û karin di paşeroja vî welatî de hevpar bin? Em tim ji xwe dikin û em nikarin bighên bersiveke zelal û pêbawer. Encûmena Netewî di hundirê xwe de li ser gelek nakokiyan dimeşe û Encûmena Gel jî heta niha nikare xwe ji bin bandora tewana girêdana bi rêjîmê re rizgar bike. Kar û barê ku dikin mirov mecbûr û bêçar dike ku di vê neynikê de wan bibîne.
Çi ji kurdan tên xwestin?
Ji bo ku kurd bibin hevparên vî welatî û jiyaneke hevbeş û paqij bi hev re derbas bikin, divê ji gelek guman û dudiliyan bidûr kevin. Rêyek bi tenê li pêş kurdan heye ew jî jiyana bi xelkên Sûriyê re ye, û ev yek ji xelk û sazî û partiyên din ên perçeyên din yên Kurdistanê diyar e.. 40 sal şer û berxwedan û şoreşe li dijî rêjîma Bass ya Îraqê û bi sedhezaran qurbanî, di encamê de jiyana bi hev re wek enternatîfa bi tenê hat jiyandin. Li bakur jî 30 sal şer û bi dehhezaran qurbanî, biryara jiyana bi hev re ji serokatiya kurdan bigre hetanî cemawer vê yekî wek istratîjî destnîşan dikin û fikra dewletbûna Kurdistaneke serbixwe wek şaşiyeke dîrokî tê dîtin – helbet ev yek li cem alîgirên pkk- çendî em keysa xwe di bûyeran de bikar bînin jî, divê em wê keysê û durûtî ne li ser hesabê mafê kurdên rojava bikar bînin..
20.06.2012
