Kulîlka Badînan.. Ji hevala helbestvan Selwa Gullî re.

Mizgîn hesko

Û dawîtirîn civan
Te ji min re got
“Xeman me xwe…ez ê silavên te
Bighînim kulîlkêt gulanê….
Ji bo te …ez ê xwezaya Kurdistanê

Di maçan de bihêlim….
Ez ê serdana buharê bikim…“
Û te ne dizanî
Ku dê payîzeke bext reş
Serdana dêmên te yên xweşkok bikî

Dê gula di destên te de

Di yariyên nervînên de

Bi perite.

Erê…

Çend roj û şev çûn û hatin

Û ne dikarim…te jibîr bikim

Ne jî dengê te yê çikiyayî bibhîzim

Û ne jî rondik ji van çavên melûl û mat

Têne xwarê.

Û dizanim …

Ku awrekî tarî

Asîmanê te dagîrkiriye

Xemeke dijwar…herî dijwar

Ser û binê te dorpêçkiriye

Û dawîtirîn peyam

bi şadiyeke bê hempa

te ji min re…hinart

„ez li ser gora Mem û Zîn im „

Gelo ….

Çi li te dest dabû

Û di rojbûna xwe de

Te bi ristek hêvî

Serdana du evîndarên bê mirad dikir

Ew e…mirin bû

Reşmalêt xwe

Di çendekê te yê lerizî

Vedabû

Te …ne dizanî

Lê dizanim

Ku hîna wê gavê

Te mizgîniya evîndarekî nuh

                   Û bê mirad

Li wan bê miradan parve dikir

Te li wir

Li şûn terîşkên miradê

Bîst û çar şemalokên rengîn

Ji temenê îşqa welat vêdixistin

Te bîst û çar

Demsalên kulîlkên Dihoka xwe

Vexwendî lewendiya kovanê dikir

Û di werzekî seridî de

Tu li rasta kezeba xwe ya sohtî dihatî

Di saleke bê ber de
Tu careke din
Li rasta komkujiya Helepçeya xwe
             Felekreşya Şingala xwe
            Têkçûna Mihabada xwe
           Bêhêviya Qendîla xwe

          Û li gazinên Qamişloka min dihatî

Û ev roka

Dizanim…ku hevala min

Di bin barê xemê de

Bi xeman xemilandiye

Di werzê gulan de

Başkofk tijî dered

Bi ser lêva sale de

Hîna zu…çilmisiye

Û dizanim

Ku çendîn destên felekê giranin

Gava ji nişkê ve

Û di pişta mirov de

Kêra xwe ya tûj lêxîn e

Lê hevala min

Tu ne bê piştî

Ey neviya Batîfa Badînan

Ey keça pakrewanê wan çiyan

Ey şêra ji pişta şêran

Çavan veke

Û bihêzeke nuh

Bi hêviyeke nuh

Peşdarî zemawenda avakirinê bibe

Ji xwe…

Çavên me li te digerin

Welatek keç û kur

Hindrînên te ne

De rabe…rê ne de xemê

Dest bavêje pênûsê

Û romana sozdariya dilê xwe

Yê payebilin binûse

Tu dikarî

Dizanim..

Dizanim…
Xweş dizanim.

17 ê gulana 2012.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Dildar Aştî
Deşta șîna min
Berferhe bê pîvan e
Çiyayên xemên min
Di asoyên keserê de
Serê xwe reş girêdane…
Dilê min
Çalake bê westan e
Ji bo wisa evqase derd
Ji ser dilên xelkên doran
Civandine
Di kendavên birînê de
Bi bêhrî hêwirandine!…

Şevekê
Li pala derîyekî ker
Min maçek wêne dikir
Sibeha din
Bûm tewanbarê evînê!…
Êvarekê
Li ber kaniyeke perwer
Min gulek şermîn bêhn dikir
Sibeha din
Bûm nîşana tîrên kînê!…

Li gunehê min bipirsin
Ez…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Dema qeşmer dibin serwer

Tişt tev dibin bê serûber

Dizzek dibin xwedî saman

Dilsoz dimînin bê mefer

Civak hemî windadibê

Tiştên kirêt tev têne der

Xwenda û jîr, kesên dilêr

Dıbın rêwî j,welêt tên der

Çirtik dibin tev pêşîvan

Agir …

Hozanê Girkundê
Li wê taxa ji bîrbûyî peyvên pîr ji nav
Dîwarên wê direvin
Ù giyanê min
Li bin guhê hev dikeve
Li wê sikaka
ku bi hezarên keseran
Di qelîştekê wê de
Ji çongan
diketin û kincên xemgîniyê
Li xwe dikirin
Li wê…

Ehmed Ismaîl ISMAÎL

Wergerandin : Fewaz EBDÊ

(Cih hewşa xaniyekî kevne, dîwarên xênî bi kelpîç û heriyê ne, bandora kevne_salan li ser xuyaniye. Li qorziya hewşê bîrek heye, û di ortê de dareke tiwa yî şax li hev geryayî. Kalemêrek ji kevne_dergehekî textî yê odeke nizm derbas dibe, li qelevîskan li…