Navê Gura derketiye.. lê

    Xelîl Kalo

  Rovîyan dinya wêrankiriye û bê tamkirine . hîna bang, xitab  ,bizav û axiftina me kurdan ya siyasî ,ramyarî , çandî  kevnare û bi ezeziya, tenê  em hemû êş û azar ,bindestî û paşketina xwe dixin sitûwê xelkê de .  belê rast û her kes dizane ku dijminê kurdan ewin berpirsyarên yekserin di bindestiya gelê kurd de .ew pirs hatiye naskirin û ezberkirin ji ba hemû mirovên kurd ve,  ji mezinan bigira  heta piçûkan ,ji zana heta ne zanan , lê ya ku piranîya gelê kurd nizanê  ku mane bindestî û perîşanîya wî bi destê xelkê wî bixweye .anku sedema parçebûn , nezani û hişmendiya  netwî , ne rêxistin û dijheviya  nav xweyî dikeve sitûwê  bijartiyên wî bixwede .
Ji dema bîrewerîya me de, tevger û rêxistinên bi navê kurdewariyê dinava civaka me de hatine dirûstkirin , bi hêvî û armanca rakirina barê bidestî û azadiya gelê kurd ,ew merem û hêvî hatin cewsandin û bi demê ketin heta roja îro , ji bilî ku civaka me were guvaştin û yekbibe ,berevajî  paşve hate vegerandin ku sedema  sereke siyaseta kurdan bû dema  kete nav destê nezan û bê wicdanan de  , berpirsyarên rêxistinan , kesên xwe didane pêş bi armanc komkirina gelê kurd ,tenê li berjewendîyê xwe pirsîn û miletê xwe ji xwere dane xebitandin ,dibin gelek nav û nîşanên netewî de û bi xap û rîpan heta em gihiştine vê demê dijwar .

Gelê derdorê me roj biroj ser û binê  xwe diguherin çi bi zor yan bixweşî û bi serdikevin , hîna em kurd bi terzê berê  di meşin ,meşa seqet û korandikin bê ku zanibin em gihane kûderê ,dema em li xwe di zîvirin piştî demekê “hey ho  “em  xwe dibînin ku emê  ber bipaşve  çûne ,ji ber sêrwan û pêşeweyên me kevnin û bi xap û rîpin û di serî de rewşenbîrê kurd ,lewma jî guhartina me gereke û pêwiste îro berî sibe , eger ew pût û senem ne wên şikandin û rexnekirin wê rewşa me weke niha û berê berdewam bibe .dîse jî  gereke em zinibin ku raste gur hîn gurin û me dixun , lê rovîyê bi navê kurdewarî mala kurdan xerakirine di serî de yên ku dibêjin em rewşenbîrin û bê hizir û bîrin.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Dildar Aştî
Li rê bûm
Peyv zîpik bûn
Li laşê di tayê de dipengizîn…
Min şopa tajangên sert
Li nav qolincên oxirê di şopand
Bi êşê hestiyar dibûm…
Ê din hebûn
Bi dîlanê mijûl bûn
Bi halanê…
Min qûnaxa di navbera dijberan
de dipîvand…
Li ser pêlên Leylanê
Min pirsa xwe bi saw dişand…
Ka çendî,
Ez nêzîkî agirê rastiyê me ?!..
Çendî dûrî,
Çirava xiniziyê me ?!..

Li wêderê
Şewatê bê mihrevanî
Deşta min…

Ehmed Tahir

Dil ji min bir,şêrîn yarê
Dême sorê,reng hinarê
Pora zêrîn,çen bi xalê
Xecxecoka di buharê
Şêrîn yarê
Reng buharê
Dil ji min bir
Di vê salê

Sibhan rebê ev gul dayî
Rû ji rengê sipî sayî
Agir di dil wê dadayî
Şalê herîr mil badayî
Çem û kanî
Gula xanî
Dil ji min bir
Hêlîn danî

Find û çira di vê malê
Gul û nêrgiz pir delalê
Mi dil daye…

FEWAZ EBDÊ

Evîna me ya kevne-nû

Gelek xewnên xweş û şêrîn

bi xwe re anîn

Xewna pêşî

li Qamişlokê pişkuvî

ji xewa li ser ban û

<p...

Hozan Yûsiv

Her sal di 22ê Nîsanê de, gelê Kurd salvegera destpêkirina xebata rojnamegeriya xwe ya neteweyî bi bîr dihîne. Ew rojnameya ku di sala 1898an de li Qahîreyê bi destê Mîr Miqdad Midhet Bedirxan bi navê “Kurdistan” hate weşandin. Ew weşan ne tenê çalakiyeke medyayî ya asayî bû, lê belê jidayîkbûna…