Sipasiyek ji bo Narîn Şêxê

Lazgîn dêrûnî

Roja 8 adarê ya jinê min gelek rûpelê enternêtê xwendin lê gotarekê gelekî bala min kişand û ez li ser rawestiyam ji ber du sedeman:
1) bi zimanekî KURDÎ rast û dirist û serkeftî hatibû nivîsandin
2) min bîr û bawerî û hestekî rastî di naveroka wê de dît

Ew gotar ya NARÎN ŞÊXÊ bû bi navê (li zilmê pîrozbahî nayê kirin,yan jî  li zilmê gul nayên reşandin)
Gelek silav û rêz û bijî ji bo xwîşka narîn şêxê û destên wê saxbin
Di nerîna min de wê destê xwe danîbû ser birînê ,bere ticarî pîrek bawer nekê kû wê mêr pîrekê azad bikê   ,ji ber maf tê standin lê nayê dan.di nerîna min de divê pîrek bi xwendin û bîr û bawerî û jîrbûna xwe maf û azadya xwe bistînê,bi vî awayî li gelek welatên cîhanê jinê xwe gihandiye pêpelûkên bilind û mil bi mil wek hevî bi mêr re çêkiriye.lê li gelek welatên din jî û bi teybetî welatên misilmanan rê li ber jinê girtîne û bi ti awayî nikarê wan dîwaran ji pêşya xwe hilênê û xwe ji nav çar dîwaran derxînê ,ji ber destûr û bir û baweryên wî welatî   dibin sedema paşketin û ne rizgarkirina jinê.
Li vêdê ez di xwazim pirsekê ji xwendevanên xweşewîst bi kim:
Gelo çima di ola ÎSA û MÛSA û ZERDEŞT de çênabê du jin ji mêrekîre ,lê tenê di ola MÛHEMMED de çêdibê çar jin bi hevre li cem mêrekî bin ?ma qey ne xwidakî tenê ew ol çêkirine?
Bê jinê jiyan nabê, jin nîvê civakê ye,jin ronahiya malê ye,jin xweşya jînê ye,jin xweşikbûn û rengê cîhanê ye.
Di dawîde dîse sipasî ji bo xwîşka NARÎN ŞÊXÊ.
9/3/2012

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…

Mensûr Cîhanî – Derbarê paqijkirina etnîkî ya li dijî gelê Kurd li bajarê Helebê ji aliyê hêzên hikûmeta Sûriyê ve, Mesûd Barzanî got: Paqijkirina etnîkî û nijadî ya li dijî gelê Kurd sûcekî li dijî mirovahiyê ye û dê encamên wê yên karesatbar hebin.

Hêzên hikûmeta nû ya Sûriyeyê, ku ji bermahiyên…