Sipasiyek ji bo Narîn Şêxê

Lazgîn dêrûnî

Roja 8 adarê ya jinê min gelek rûpelê enternêtê xwendin lê gotarekê gelekî bala min kişand û ez li ser rawestiyam ji ber du sedeman:
1) bi zimanekî KURDÎ rast û dirist û serkeftî hatibû nivîsandin
2) min bîr û bawerî û hestekî rastî di naveroka wê de dît

Ew gotar ya NARÎN ŞÊXÊ bû bi navê (li zilmê pîrozbahî nayê kirin,yan jî  li zilmê gul nayên reşandin)
Gelek silav û rêz û bijî ji bo xwîşka narîn şêxê û destên wê saxbin
Di nerîna min de wê destê xwe danîbû ser birînê ,bere ticarî pîrek bawer nekê kû wê mêr pîrekê azad bikê   ,ji ber maf tê standin lê nayê dan.di nerîna min de divê pîrek bi xwendin û bîr û bawerî û jîrbûna xwe maf û azadya xwe bistînê,bi vî awayî li gelek welatên cîhanê jinê xwe gihandiye pêpelûkên bilind û mil bi mil wek hevî bi mêr re çêkiriye.lê li gelek welatên din jî û bi teybetî welatên misilmanan rê li ber jinê girtîne û bi ti awayî nikarê wan dîwaran ji pêşya xwe hilênê û xwe ji nav çar dîwaran derxînê ,ji ber destûr û bir û baweryên wî welatî   dibin sedema paşketin û ne rizgarkirina jinê.
Li vêdê ez di xwazim pirsekê ji xwendevanên xweşewîst bi kim:
Gelo çima di ola ÎSA û MÛSA û ZERDEŞT de çênabê du jin ji mêrekîre ,lê tenê di ola MÛHEMMED de çêdibê çar jin bi hevre li cem mêrekî bin ?ma qey ne xwidakî tenê ew ol çêkirine?
Bê jinê jiyan nabê, jin nîvê civakê ye,jin ronahiya malê ye,jin xweşya jînê ye,jin xweşikbûn û rengê cîhanê ye.
Di dawîde dîse sipasî ji bo xwîşka NARÎN ŞÊXÊ.
9/3/2012

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…

Hozanê Girkundê

Bajarekî wêran darbesta evîneke
Westiyayî
Li ser piyê xwe hildigire
Bi dilekî şikestî
Xulmaş dibe!
Jiyan digrî
Êşê bi rondiken zemînê dişo
Perperîk
Şevnema li ser pelên
Sibehan dinosînin!
Zarokên pêxwas bi morîkan
Dilîzin sarbûna axê
Maçî dikin û qevdên hermelê
Bi dîwarê xewnên xwe
Dadilqînin!
Her tişt li derdora xuristê
Tê….guhertin
Babelîsk li beyaren payîzê
Keserên salan kom dikin!
Darên pîr toza
Demsalan ji ser xwe diweşînin
Rengê rokê bê…

Mehmûd Badilî

Sûriyê, piştî salên dirêj yên şer, parçebûn û wêrankirinê, derbasî qonaxeke pir hestiyar bûye, qonaxeke ku dê rengê dewletê û paşeroja têkiliyê di navbera pêkhatiyên wê de ji bo salên pêş de destnîşan bike, ku ji hemû aliyan tê xwestin ku ji mentiqê serdestî, mandelkirin û tunekirinê derbasî mentiqê lihevhatinê û avakirina dewletê bibin….