Careke din


Salih Cefer 

Careke din Beisîyên xwînrêj destên xwe avêtin bejna hestên kuredewarîyê
Careke din li kuştinê bûne xwedî
Careke din xençera ji pişve dirêj kirin
Careke din bi tirsonekî rûyê dîroka xwe reş kirin

Careke din sinçên kîn û tolhildana êlane bereder kirin
Û
bi lez û bez, kîn û nemêranîya xwe avêtên kolanên qamişloka evînê
Û
xelkên wê dane ber pirs û hawaran

Kîne ev yên ku
Xwe dane ber agirê germahîya berîya Milan
Kîne ev yên ku
Xwe avêtin nav pêlên Feratê li hevgerîyayî
Kîne ev yên ku
Enîya xwe dane enîya  harbûna Dicle û Zap

Kîne ev ?

Yên ku ji nişkave û bi tirsonekî û nemêranî
Bejna Mişelê serhildayî dane ber qurşên û golleyên newêrekîyê

Xanîyên axîn
Ceqceqê miçiqî
Zarokên xwas li kolanan

Aminê Adê
Ferhad û hevlaên xwe
Meşûqê Xeznewî
hersê Mihemed
Û
Mişel , û Mişel û Mişel

ev çi talane
ev çi bêxwedîbûne
ev çi wêrane

ka şanên nevîyên Leyla û Mezlûm û Qasimlo û Xeznewî
ka wêrekîya xelkê çîyan
ka xwedîlêderketina tolan
Ka heyfvedan

Bibûrin nemirin leheng

Em ne li gur germahîya xwîna wene
Em ne xwedîyê lehengîya wene
Em ne nevîyên cegerdarîya wene

Tu gazî û hêvîyan ji me nekin
Belkî çiyayên kurdistanêde kanibin rojekê heyfa we rakin

  

18-11-2011

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…