Dîlane mirinê

 
Mihemed Ebdê

Va zê herim şoreşa azadîyê dîlana mirinê
 Zê Rajim ala mêranîyê
Canê xwe dirêj kim ger ez mirim ez namirim
zê bikevim dîroka ne mirinê
Dîroka bakrewanan dîlanvanan  ji ber dibêjin şehîd
Ti carî qet namirin
Zê biherfînim dîwarê tirsê ger bi tirsê re bijîm
Ez ne  saxim ez mirîme!
Va ez çûm şoreşa azadîyê pînosa min bimin re were
Her tiştî bibine
Binvîse dîroka mêrxas û şêra, ji kesî şerm neke
 mêra Ji nav nemêre bidêre
Pînosa min ji xewa mirinê de raba ji xwere bijmêre
Bajarê mêrxas û mêra
Ji ber avê ta bi navînê  li bajara de wer bibîna Amûdê
Bingiha mêr û Şêre
Li Qamişlo vegere maka şoreşa û bakrewana şoreşa
2004` a
Şam dûre mişar ne dûre  va şoreş li dara kurdo  nemîne
Li hêvîya bûhara
Destê hevdû bigirin nedin ser şopa Mara de em nemînin
Li şûn wara dîse
tirsê ji mêranîyê re bikin berdêlî Kurdino tim şiyarbin
Wek mêşa nekevin kiwara
De bigrin dîlana mirinê xwe bi hevre hildin diniya
 Zivistan û sara
De bigirin dîlana mirinê şoreşvan no ji ber azadîyê
Can tenê erzane
‏kurdino destê hev bigirin bi yek destî emê biherfînin
Kelha neyaran
Va îro mirin dîlane ji xortara sînor nîna ji mêran re de bigirin
Dîlanê bigirin Xwedê tim bi rasta re

 

Qamişlo 14/11/2011  

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…