Pêtê azadiyê

 
“Diyarî rewanê şehîdê azadiyê Mişel Temo”

Mamostecan,
Sibeha înê ye!
Tekoşîn û xwepêşindan e…
Pêtê azadiyê, rabe ser xwe milet li hêviya te ye…
Evîna şalê kurmancî, 
û evîna ala rengîn e…
Rabe pêtê azadiyê rabe…

Şevengên dijmin çi ji te divên?
Şevengên Kurdan çi ji te divên?
Destê xwe hilde û dîsa qîr bike.

Li goristana te jî sawdengê te Şevengan ditirsîne…
Mîro! 
Qelenê kuştina te çi bû?
Rabe pêtê azadiyê rabe…
Kê tu kuştî?
Bersivê nede!
Bila kulîlkên goristanê dîdevanên vekuştina findan nebin…
Vedenga te bilind e, 
Sûlava hawara azadiyê ye…
Were canê buha were…
Were neviyê çiya, 
aviya li ser rûyê giya,
navdayê spîdeyê 
û hilata roja nû were… were…

14.10.2011
Ezîz Xemcivîn 

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Axîn Welat

Dema ku zimanek -kîjan ziman dibe bila bibe- dibe metirsî, wê çaxê helbet pirsgirêk ne di zimên bi xwe de ye, lê di dewleta ku jê ditirse de.

Li vê derê paradokseke kûr heye ku çawa ziman, ew amora herî hêsan ya ku mirov dan û stendinê…

Şukrî Şêx Nebî

ewr digrîyan..
lê..
ji keleboxa awiran dibarin..!
weke ..
kelegirî..
xwe vedigrin..
ser xewneravên şevên bêwar.. !?

zelale..zelale
zelale xîmav
çaxa xwe ..
dispêre kaxeza hîva lebatî..?
weko..
şebnem û xunavan
cawa xwe ..
ji dêmên gula pakrewana diparzênin..!

gotinên êvaran
nakevin qelşên dîwaran ..?!
de û de..
xwenan bilorîne şevê
xewn ..
dê cawa..
rastî xwenên xwe bên..!?
ku..
xîmava şevê
di parzêna hîvêda xwe neparzêne..!
û weko..
stêrkên…

Ebdilmecît Şêxo

(1)

(Serbûyerek)

Pêşrewê şagirt di Havîneke germ de derewek pir mezin li diya xwe kir û gote wê:Dayê!Hevalekî min gelek giranbuha ji Kobaniyê nexwaş e,ez dixwazim seredana wî bikim,ezê derdora du heftan li nik wî bimînim,lê di rastiyê de;Pêşrew bi dizîyê xwedanên xwe û bi nehênî li…

Mahmod Oso

_Hey hey daya min, daya Kurd,
Hêza te ji çiyayan mezintir e,
Bi ked û evînê tu dinyayê didî rê,
Navê te di dilê me de zindî ye._

Berî rojê radibî, agir didî tandirê,
Nanê germ çêdikî, bêhna wê diçe gundê tev.
Destên te di erdê de, dilê te li ser zarokan,
Tu diçî bi mêrê xwe re, li ber germa…