Mişel Temo Alav a te dilya rijand


Nizar Yosif

Gotin pijandin raxistin
Azadî ji tirs ê welidand
Agir bi dudiliyê de kir
Zindan ji coş ê leriz î

Doz herikî
Balav ên kûtî bûyîn bi dilya xwe şûştin
Ber ê Karwan bi duristî veguherand
Bi dilêr î hêrs herikî
Golên rût
Kevirên bê deng 
Dilopên şil berdane ser                                     
Ji rûk ê bê deng tav ê veda
Reşik ên şev ê
Buxum ên rojê
Bê peyarî jehr a xwe dan
Qîravê sikûm çilmisand
Bi rengê wan
Xuzayî ket reng ê Şevê

Di çirisin dilopên te
Vepekiyan ser tariyê
Gol ên rût şûştin bi pêlan
Tov reşandin li şûna xwe
Bi wê rewş ê
Çavê heyîva nepend
Li bêzariya şevan veke
Da ku xwestek giliyan jê bikin
Giya di bin geviran re bê der   
Hîviyên te bibişkivin .  

Teraf a gotinên te di axife
Di be dîl ê duristiyê
Dildar ê zindan a rastiyêyî
Bi afirîne
Bivejîne kesayetiyê
Bi bihna vê serdem a rût
Mirovan hînî bihna ramanên xwe bike
Te erê nekir
Tu napejirînî avjeniyê
Di golên tirsê û dudiliyê de
Bê erzên pînekirî
Diz ên rojê
Bêbextiyê tu hilanîn
Destên te dane Şêx Maşoq
Di tirsim kurm ê darêbin tu hingavtin !!
Tu rêwî bû li vê jînê
Di navber a birosk û bahozan re hat
Çi Alav bû alav a doz ê bilind kir
Bû rêncber ê avdan a gol a civakê.

                    08,10,11

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Axîn Welat

Dema ku zimanek -kîjan ziman dibe bila bibe- dibe metirsî, wê çaxê helbet pirsgirêk ne di zimên bi xwe de ye, lê di dewleta ku jê ditirse de.

Li vê derê paradokseke kûr heye ku çawa ziman, ew amora herî hêsan ya ku mirov dan û stendinê…

Şukrî Şêx Nebî

ewr digrîyan..
lê..
ji keleboxa awiran dibarin..!
weke ..
kelegirî..
xwe vedigrin..
ser xewneravên şevên bêwar.. !?

zelale..zelale
zelale xîmav
çaxa xwe ..
dispêre kaxeza hîva lebatî..?
weko..
şebnem û xunavan
cawa xwe ..
ji dêmên gula pakrewana diparzênin..!

gotinên êvaran
nakevin qelşên dîwaran ..?!
de û de..
xwenan bilorîne şevê
xewn ..
dê cawa..
rastî xwenên xwe bên..!?
ku..
xîmava şevê
di parzêna hîvêda xwe neparzêne..!
û weko..
stêrkên…

Ebdilmecît Şêxo

(1)

(Serbûyerek)

Pêşrewê şagirt di Havîneke germ de derewek pir mezin li diya xwe kir û gote wê:Dayê!Hevalekî min gelek giranbuha ji Kobaniyê nexwaş e,ez dixwazim seredana wî bikim,ezê derdora du heftan li nik wî bimînim,lê di rastiyê de;Pêşrew bi dizîyê xwedanên xwe û bi nehênî li…

Mahmod Oso

_Hey hey daya min, daya Kurd,
Hêza te ji çiyayan mezintir e,
Bi ked û evînê tu dinyayê didî rê,
Navê te di dilê me de zindî ye._

Berî rojê radibî, agir didî tandirê,
Nanê germ çêdikî, bêhna wê diçe gundê tev.
Destên te di erdê de, dilê te li ser zarokan,
Tu diçî bi mêrê xwe re, li ber germa…