spasname ji Encumena Neteweyî Kurdistanî – Sûriye

Em di van rojên xwînî de, ku di ser welatê me re li Rojavayê Kurdistanê derbas dibin, supasiya xwe bo heme part û rêkxiraw  û kesayetiyên kurdistanî, li Kurdistan û li derve, ewên ku piştvaniya xwe bo têkoşîna gelên Sûrî li hember zorbaziya rêcîma Beşar Esed anîne zimên, û di di serî Partî Demokratî Kurdistanî – Îran, ku ew jî li hember deselata xûnrêj a Komarî Îslamî Îran têkoşîna xwe ji zû ve dike û gelek qurbanî ta niha dane.
Li Sûriye ta niha nêzîka 2000 mirov, hatîne kutin, bi hezaran birîndar û girtî hene. Deselata Esed tevî ku evqas xûnrêj e û dij bi mirovatiyê kar dike, dîsa jî heta niha nehatiye riswakirin, û hinek dewletên mezin ên wekî Rûsiya û Çîn, ji ber liştên xwe yên aborî û diravî, tew ne amade ne bo hîç karekekî di UNO de dij bi sîstema Esed. Îran jî bi hêzên xwe yên leşkerî, diravî, bangeşînî, û bi Pasdaran û Hîzbullahê xwe yê Lubnanî, piştvaniya vê sîstemê dike.
Em, weku Kurd li Rojavayê Kurdistanê, pêdivê piştvanî û destpêdayîna neteweya Kurd in, û em ji ber wê yekê careke dî supasiya wan hêz û kesan dikin, ku li aliyê gelên Sûrî yên zorkêş di van rojên xûnî de rawestiyane.
* Herbijî neteweya Kurd
* Binkevtin bo zorbaz û dagîrkeran

08.07.2011

Encumena Neteweyî Kurdistanî – Sûriye

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…