Bêndera cotkar

  Lazgînê  dêrûnî 

Cotkar bêndera xwe zivistanê mezindikê ne havînî.
Cotkarê jîr û zane bê û xwedî bawerîbê dema tovê xwe tavêjê erdê û diçênê ji xwere dibêjê:weke îroye wê havîn werê û ezê bi çinim, ji lewra kar û xebata xwe dikê û gelekî di çênê da kû havînî bêndera wî mezinbê lê ew cotkarê bê bawerîbê dibêjê:

Ezê hindikî biçênim yan ez naçênim belkî belkî baran newê û belkî nîr nebaşbê û xewa sibihê lê xweştê helbet wê bêndera wî biçûkbê.
Ev salfeta kurdê SÛRİYE,64 sal bûrîn piştî serxwebûna welatê sûrî û kurd netewa duyemînin piştî ya erebî di vî welatîde ,lê hetta roja îro ti mafê netewî bi dest xwe nexistine,tevî kû partî avakirin û rêxistin jî çêkirin.
Gelek sedem hebûn,lê sedema herî giring dûrbûna partiyên kurda ji gelê kurd û neperwerdekirina keç û xort û zarokên kurda li ser bingiheke rast û dirist,û nikarîbûn gelê kurd bi kurdiyet û maf û doza wîve girêdê ,belê bêtir bi partîtiya tengve girêdida,ji lewra hijmarên tevlî partiya dibûn hindiktirbûn ji hijmarên kû dev ji partiyan di berdanb,bi vî awayî parçe parçe bûn û bûne gelek .lê roja îro mane binav tenê bê endamin  bê kar û xebatin bê rêk û pêkin ,dûrbûnek dirêj di navbera wan û gelde heye.
Vêce vê gavê ez dibînim di vê qûnaxa dîrokîde ya giring  kurdê SÛRÎ bê ser û berin bê kar û barin  dem ji nişkêve hat û ew ne amadene ji lewra îro dûrî salfetêne û dûrî şoreşêne.û tirs ewe kurd dîse weke hercarî bi mînin bê pişk û maf û helbet wê bêndera wan biçûkbê.

19-6-2011

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…