Bêndera cotkar

  Lazgînê  dêrûnî 

Cotkar bêndera xwe zivistanê mezindikê ne havînî.
Cotkarê jîr û zane bê û xwedî bawerîbê dema tovê xwe tavêjê erdê û diçênê ji xwere dibêjê:weke îroye wê havîn werê û ezê bi çinim, ji lewra kar û xebata xwe dikê û gelekî di çênê da kû havînî bêndera wî mezinbê lê ew cotkarê bê bawerîbê dibêjê:

Ezê hindikî biçênim yan ez naçênim belkî belkî baran newê û belkî nîr nebaşbê û xewa sibihê lê xweştê helbet wê bêndera wî biçûkbê.
Ev salfeta kurdê SÛRİYE,64 sal bûrîn piştî serxwebûna welatê sûrî û kurd netewa duyemînin piştî ya erebî di vî welatîde ,lê hetta roja îro ti mafê netewî bi dest xwe nexistine,tevî kû partî avakirin û rêxistin jî çêkirin.
Gelek sedem hebûn,lê sedema herî giring dûrbûna partiyên kurda ji gelê kurd û neperwerdekirina keç û xort û zarokên kurda li ser bingiheke rast û dirist,û nikarîbûn gelê kurd bi kurdiyet û maf û doza wîve girêdê ,belê bêtir bi partîtiya tengve girêdida,ji lewra hijmarên tevlî partiya dibûn hindiktirbûn ji hijmarên kû dev ji partiyan di berdanb,bi vî awayî parçe parçe bûn û bûne gelek .lê roja îro mane binav tenê bê endamin  bê kar û xebatin bê rêk û pêkin ,dûrbûnek dirêj di navbera wan û gelde heye.
Vêce vê gavê ez dibînim di vê qûnaxa dîrokîde ya giring  kurdê SÛRÎ bê ser û berin bê kar û barin  dem ji nişkêve hat û ew ne amadene ji lewra îro dûrî salfetêne û dûrî şoreşêne.û tirs ewe kurd dîse weke hercarî bi mînin bê pişk û maf û helbet wê bêndera wan biçûkbê.

19-6-2011

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Dildar Aştî
Li rê bûm
Peyv zîpik bûn
Li laşê di tayê de dipengizîn…
Min şopa tajangên sert
Li nav qolincên oxirê di şopand
Bi êşê hestiyar dibûm…
Ê din hebûn
Bi dîlanê mijûl bûn
Bi halanê…
Min qûnaxa di navbera dijberan
de dipîvand…
Li ser pêlên Leylanê
Min pirsa xwe bi saw dişand…
Ka çendî,
Ez nêzîkî agirê rastiyê me ?!..
Çendî dûrî,
Çirava xiniziyê me ?!..

Li wêderê
Şewatê bê mihrevanî
Deşta min…

Ehmed Tahir

Dil ji min bir,şêrîn yarê
Dême sorê,reng hinarê
Pora zêrîn,çen bi xalê
Xecxecoka di buharê
Şêrîn yarê
Reng buharê
Dil ji min bir
Di vê salê

Sibhan rebê ev gul dayî
Rû ji rengê sipî sayî
Agir di dil wê dadayî
Şalê herîr mil badayî
Çem û kanî
Gula xanî
Dil ji min bir
Hêlîn danî

Find û çira di vê malê
Gul û nêrgiz pir delalê
Mi dil daye…

FEWAZ EBDÊ

Evîna me ya kevne-nû

Gelek xewnên xweş û şêrîn

bi xwe re anîn

Xewna pêşî

li Qamişlokê pişkuvî

ji xewa li ser ban û

<p...

Hozan Yûsiv

Her sal di 22ê Nîsanê de, gelê Kurd salvegera destpêkirina xebata rojnamegeriya xwe ya neteweyî bi bîr dihîne. Ew rojnameya ku di sala 1898an de li Qahîreyê bi destê Mîr Miqdad Midhet Bedirxan bi navê “Kurdistan” hate weşandin. Ew weşan ne tenê çalakiyeke medyayî ya asayî bû, lê belê jidayîkbûna…