Xezwa we pîroz be!

Arjen Arî

Beriya hilbijartinan jî, kurdan ji devekî fermî daxuyandin, ku mebesta wan ji çareseriyé, béyî ku ‘bihingivin’ sersedén welatén ku Kurd û Kurdistan di nava xwe de kirine ker ker; ‘pirsgiréké’ bi riyén aştiyane û rébazén demoratîk, di nava sînorén welatén ku Kurd di navé de dijîn, çareser bikin.
Ev daxuyandin, bi qasî ku li bakûr ji héla berdevké Kongereya Civata Demekratîk ve hate eşkere kirin; ya ku divé jé were derxistin ( helbet şîroveya min e)  ev e: Li tevî Kurdén ku li héla Tirkan dijîn; Kurdén Îrané jî  yén İraqé jî  ‘qedera perçebûné’ eré û pesend dikin, û pé re rûdinin ku li tevî Tirkiyeyé ji welatén ‘sînordaş’ ‘sînoran’ nexwazin!
Nexwestina ‘sînoran’, ma ne té wateya ‘ me welatekî serbixwe navé?!

Kî nexwaze jî, di dilé her kurdekî/é de ‘eşqa’ welatekî heye!

Lé vé ‘eşqé’ gelek ‘maşûq’ xistin biné axa sar, û hima béje kesek pé şa nebû!

Ji ber ku ‘péşanebûn’ zédetir nebin; ji héleké ve pédivî pé heye ku ‘xewndarén xewna gewre’ xewna xwe bibînin; lé divé rastiya çareseriya siyasî jî ji héla rastiya civakî, abûrî û rékxistinî ve bibînin, binirxînin.

Jixwe; heke em li daxwaz û çareseriya siyasî a derbaré ‘çareseriyé’ de li bername û réziknameyén tevgerén siyasî  én Kurdistanî meyzénin; em é bibînin ku ji bilî tevgerén siyasî én Bakûrî, bizavén kurd én sereke én li Îran û İraqé, ti rojan doza welatekî serbixwe nekirine.

Sedema sereke ya vé ‘nexwestiné’; li Îrané heyîna Kurdistaneke di nava sînorén Îrané de be,  li İraqé jî di gel qir û qelan û erebkirin û koçberkirina Kurdan; zalimekî wekî Sedam, ne heyîna Kurdan da mandelé, ne jî qedexe danî ser peyva Kurdistan!

Zalimekî wekî Sedam  di biwaré pirsa Kurd û navé Kurdistané de ji biréz Erdogan wérektir tevdigeriya û ji bilî tégeha ‘ exwan el Ekrad’*, ji héremé Kurdan re digot ‘mintiqe el Kurdistan’*!

‘Exwantiya’ me û Tirkan ji ya me Sedam pirr î pirr kevntir û dîrokîtir be jî; li Bakûr, yanî li Tirkiyeyé ji bilî çend reşenbîr û nivîskarén Tirk, heta van demén néz jî  zatekî siyasî peyva ‘Kurdistan’ nelévand,  nexist ferhenga siyasî.

Ferheng, ji ber péşdeçûna ziman û çékirina peyvén nû, her sal nebe jî, her ji du sé salan careké téne nû kirin û peyvén nû  li wan téne zédekirin û téne çapkirin.

Di serdema nû de héviya min ew e, ku – bi qasî ku çend cenab ne kurd in û ne ji Kurdistanî ne- tégeha Parlementerén Kurd veguhere tégeha Parlamenterén Kurdîstané, ez ji can û dil payeya parlamenteriyé li  hemû ciwanmér û ciwanikén ku hatin hilbijartin, û li gelé kurd, gelé ku ew bi dengé hilbijartin, pîroz dikim…

Xezwa we pîroz be!

16/06/2011/Arjen Arî

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…