Xwedan doz im


Mihemed Eliyê Hesso

Kevokên kedî … xwe li ber te xistin … te lêv qurmiçand
Bê şerm û fedî … lê nebû xwedî … wilo çûn û çûn
Man dilşikestî … êdî ne ponij … ma girara rij

Dilê têr evîn … tevde bû bi xwîn … bes xewna bibîn
Axivîn birîn … koça barkirin … tu ma li wara
Destê bin kevir … te b` serê xwe kir … neke çirre çirr
Çavên reş belek … ew zilfên xelek … ew bejna bala
Rinda hevala … te dev jê berda … pere pê neda … ma destê vala
Ji mêj ve derfet … bi destê te ket … qîma te nehat
Tu bi dû neket … çima malneket?
Ka zendan vemal … temenê te çû … vaye heştê sal
Wilo ma betal … bê xaltîk û xal
Kovan û keser … wer ma der bi der
Na, ne sêwî me … ez ne rêwî me
Tîşkê Cûdî me … tije hêvî me … tê dighêm kîme
Bê erê û na …wek gava pêşîn … bi vîn û biryar
Li dozê biger … li dor  xwe nener … dostê can bi can … tim li wî veger
Welatê pîroz … hizza axa te, min ew berneda
Min ew derneda … tê nabuhêrim … radest nabim ez
Destegul min girt, evîna dayê … jê venagerim
Cîhan hilweşe … ez jê nagerim
Xwedî doz im ez … tevde hinerim
Bi coş û şadî … heya azadî
Heya mirinê … çav li kirinê.

21.03.2009

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…