Nûçeyeke balkêş

  Cankurd

Mirovekî Misrî, yê bi navê Mensûr Şelbî ye, û ji başûrê Misirê ye (700 KM li jêriya Qahîre), di mala xwe de hinek kaxed û dapiyên kevin dîti bûn, ku hemahema li ber rizînê ne, ji zû ve bizava xwe dike; bi cîh bike ku ew ji pişt û neviyên Sultanê Serkeftî, Selahdînê Eyûbî ye. Ew axaza gelek zevîn û dêrînê dike, li Sûriye, Li Misir, li Urdun û li Filistînê, bi ser ve jî ew axaza kilîtê camiya El-Eqsayê li Qudsê dike, û ji dewlet Misrî parekê ji hatinên wezareta Geşt û seyranê dike, ji ber ku gelek kes ji dûrwelatan têne Misirê, bi mebesta serlêdana koçk û keleh û dêrînên Selahdînê Eyûbî. 
Tê gotin ku ew ji 20 salan ve li pey mafê xwe digere, hema heta niha tiştek bi destê xwe nexistiye. Niha ew bêtir û germtir li ser axaza xwe ya zagonî rawestiye, û dibêje ku ew dikane bi cîh bike ku ew ji pişt û neviyên sultanê mezin e, ku Ereb wî bi „Mestirîn Rêberê Ereb“ didin xuyakirin û tew nabêjin ku ew Kurd e.

Gelo, ma bo çi malbata Eyûbî ya ku li Şamê ji wê hîn gelek kes hene, dijîn û xwe Kurd dizanin, wekî vî mirovî li pey mafê xwe nagerin? Eve bi rastî seyr e…

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…