Çil rojiya mamosteyê nemir Ismaîl Umer

  Îro li gundê ew jê yê bi navê Qereqoyî pêkhat û gelek mêvan ji dost û xizm û hevalên partiya wî û partiyên Kurd û Ereb û Aşorî lê beşdar bûn ew çil rojî bû mîna ahingek ramyarî yan mehrecanek rewşenbîrî û siyasî û civakî ji sedema bernama wê ya zengîn dema berdewambû ji demijmêr yazdeh ta yek û nîv bihtir roja 26 . 11 . 2010 bi vî şêwyî .

1 – rawestina bê deng ser giyanê nemir Bavê Şiyar
2 – pêşwazî ji layê komîta rêveber ya çil rojiyê
3 – gotara encomena siyasî bi xwendina Mamoste Ismaîl Hemê .
4 – rêxstina dîmiqratiya Asorî bi xwendina endamê wê mamoste Gebrîyêl Moşê .
5 – gotina encomena gistî ya hevbendî bi xwendina mamoste Mehemed Ceza .
6 – mamoste Beşîr Sedî gotara ragehandina Şamê xwend
7 – Zuhêr alboş gotara dostê nemir Bavê Şiyar xwend
8 – Ciya Kawa gotara rêxistina jinan di partiya yêkîtîde xwend
9 – parêzer Mumtaz el hesen gotarek xwend
10 – sikirtêrê partiya yekitî elwehde mamoste Mihyedîn Şêxalî gotara partiyê xwend bi kurdî û dûv re bi erebî
11 – kurê dilovangir bavê şiyar yê bi navê Bengîn gotara malbatê xwend
Û carna biroskên sersaxiyê dihatin bi dawî dîlewerê zengî yê rêveberê ahingê sipasiya amadekaran kir
Xwendevanên hêja mirina kesên xwezayُî dibe cihê xemgînîyê lê ya kesên çalak û navdar dibe senbolên civakî û siyasî û rewşenbîrî mîna koçkirna mamoste Ismaîl Umer yê îro çil rojiya wîjî bû dîdargehek ramyarî ji hemû layên çandê ve dema ewqas berketî ji siyasiyan û rewşenbîran amedebûn li vê  mehrecana gelêrî dema bû ji kêlîkên ramyarî yan yên di hestên netewîde cih digrin ku mirov pir pê dilgeş dibe ji layên babet û mijarên peyda dibûn yên ku birînan derman dikin nexasim peyakirina xalên nû yê di siyaseta gelên suryê ser wekheviyê dinav miletên wêde û yên dixwazin sîtemkarî ser miletê kurd rabe û bibe xwedî maf destxistin û ser biratiya Ereb û Kurd û Aşorî di Sûryê de bi taybet ji layên hinan ji birayên me yên Ereb û îro ev dibin cihê kêfxweşiya me û dîsa ev mihrecan dibin erêkirina mafê jinê ya ku dibe xwedî bizavek û bi rola xwe radibe lê ya herî balkêş ewbû ku mamoste Dîlewerê Zengî yê navdar bi karê xwe ku bi rola xwe rabû bi taybet bi zimanê dayîkê bi rengek paqij û zelal û bi hestên netewî yên germ dema di navbera gotarande di axvî û parçek ji helbestan di xwend li ser bîranîna bavê şiyar
Lê xwezî gotara jinê bi rola xwe baştir rabûba çi xwendin û çi deng ji bûyî wan mêvanên beşdar nêrînek bilindtir dabana li ser rola jinê û esta ku ew gihayê di zanistiya xwe de û xwezya dî ewe ku wê baştirba ku gotar bi zimanê dayêkê ba ji layên kesên di partiyên kurd de yê ku gotar dixwendin .
Ev dîdargeha îro ya ku partiya yêkitî bi darxist û berya wê behîya  mamoste bavê şiyar dike nîşan ku bizava wan wê bi xwertir bibe û cihê nirxê giran buhadeye ku hevalên wî ev helkeft kirne delîve dibin xizmeta geşkirina heştên netewî ji layekî ve û vegerandina hinek ji mafên bavê şiyar ve ye yê ku dive tu car ew û yên wek wî newin jibîrkirin û dibe nîşan ku riya bavê şiyar herdem wê bimîne riya welatiyê û ya doza kurdî û biserkeftin berdewambe û ew ale bavê şiyar û navdarên kurd berya wî wê bimîne bilind ser destên nifşên nû û ew kaniya ku wan jê vedixwar wê her tim bi herike û ew ezmanê ku ew stêrik dan wê bi hezaran mîna wan bide bi dawî em hêvîne dîsa serê malbata wî û heval û dîmiqratî xwazan tevan xweşbe .

 BIRADOSTÊ MÎTANÎ

26 . 11 . 2010

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                        

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…