Dr. Alan KikaniBerî du salan rojekê Dengbêj Baqî Xido yê rehmetî hat Ofîsa min, nexweş bû, piştî min ew dît û dermanê wî dayê. Min jêre got apê Baqî, bila xêra te be ka tu ji biraziyê xwe ra tiştekî bêje ku ez hinekî pê bikenim. Ji min re got:
„Berî pêncî sal ez rojekê çûm bajarê Riha yê, ez li Ordiyê li Seyare yê siwar bûm û me riya Riha yê girt û em di çûn.
Îcar ji kortifaqiyê re bi rê de pîreka heftê salî jî siwar bû, hat li kêleka min rûnişt. Ajovan jî kaseta min avêt Teyîbê û deng hilda.
Îcar ew ê pîra ku min nas nedikir, min dît ew pêra girya û got: “Ez qurbana te bim Baqî, xweziya berî ku ez bimrim min carekî te bidîta.
Min jêra got, pîrê eger ku tu niha Baqî bibînî gelo tu wî nas dikî ?
-Pîrê got kurê min ma ez ê çawa nas bikim. Min caran ew neditiye ku ez nas bikim!
Min jêre got anê Baqî ez im.
-Pîrê got na tu heneka dikî.
Min got anê bi Xwedê Baqî ez im.
-Min dît pîrê baş li min meze kir û got: Tifoooo li te be… Xweziya min tim dengê te bibihîsta, lê ticarê te nedîta. Welahî min digot qey niha Baqî zilamekî çiqas xweşik û bedew e, lê min rebena Xwedê nizanibû ev qirdikê hane!…
