Rondikên welatê min

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe dibirrin
û bi “Alahû-ekber” jî, li ser kelexên me dilîlînin…
Em bira ne, waxxxxx !
Biratiya dirindeyên serdemî ne…
Mar û dûvpişkên bi jehrê xemilî ne…
Biratiya bi destê neyaran çêkirî,
di alfabêya wê de em kole û peykerên kedî û kehî ne…
Ah ev e, fermo bikin,
bi kujtin û dax û ziyan em daxdayî ne…
Dijmin bi rastî birayetiyê bi cih tîne…
Di kujtina me de çi partî û rengînî li bal nîn e…
Wekheviyê di sotina dilê dayikên me de pêk tîne…
Biratiyê bi nimêjên serjêvekirinê,
dardakirin û talankirinê re dixwîne…
Çek bavêjin,
radest bikin,
kêşe li bal birayetiya dijmin nîn e…
Em bê viyan bin,
bê şiyan bin,
bê giyan bin,
bê hêz û bê jiyan bin…
Bila em koleyên hemûyan bin,
bila melûl, zelûl û dilperitî,
can herişî,
ker, kor û lal bin,
wisa birayetiya me dipejirînin…
Ji qehremaniya me re li çepikan didin,
qesr û qonaxên bêrûmetiyê ji me re ava dikin…
Doza we tevlêbûn e,
bê nasname bijîn,
bê maf bijîn,
bê welat bijîn,
bê dewleta netewî bijîn,
bê ziman bijîn,
bê rûmet bijîn,
bê al bijîn,
bê serxwebûn bijîn,
bê desthiladar bijîn,
bê çav bijîn,
bê guh bijîn,
em birayên hevûdu ne…
Wisa bi kenekî xapînok
dibêjin:
Bend û beniyên mêrxas hûn her bijîn…
Birayên me,
hûn her bijîn!

12.09.2026

 

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…

Hozanê Girkundê

Bajarekî wêran darbesta evîneke
Westiyayî
Li ser piyê xwe hildigire
Bi dilekî şikestî
Xulmaş dibe!
Jiyan digrî
Êşê bi rondiken zemînê dişo
Perperîk
Şevnema li ser pelên
Sibehan dinosînin!
Zarokên pêxwas bi morîkan
Dilîzin sarbûna axê
Maçî dikin û qevdên hermelê
Bi dîwarê xewnên xwe
Dadilqînin!
Her tişt li derdora xuristê
Tê….guhertin
Babelîsk li beyaren payîzê
Keserên salan kom dikin!
Darên pîr toza
Demsalan ji ser xwe diweşînin
Rengê rokê bê…

Mehmûd Badilî

Sûriyê, piştî salên dirêj yên şer, parçebûn û wêrankirinê, derbasî qonaxeke pir hestiyar bûye, qonaxeke ku dê rengê dewletê û paşeroja têkiliyê di navbera pêkhatiyên wê de ji bo salên pêş de destnîşan bike, ku ji hemû aliyan tê xwestin ku ji mentiqê serdestî, mandelkirin û tunekirinê derbasî mentiqê lihevhatinê û avakirina dewletê bibin….

Silêman Bavê Sîpan

Ez Kurdim, li her derê
Nabê tiştek min biguherê

Ev zimanê min Kurdî ye
Min ji dayika xwe girtiye

Ne bi tirs û ne bi şerm
Serbilind im ez her dem

Kurdim ez, ji kok û reh
Kurd dimînim li her cih

Kurdî bo min,ne zimane
Ew dîrok e, ew jiyan e

Ew dengê bav û kalan e
Ew stranên…