Ji Komîta Birêveber a Xelata Cemîl Horo û Bavê Selah re..
Ez şanaz im ku ez di nav we de bim û beşdarî vê çalakiya ciwan bibim û xelatê ji destên Mîra Bedirxaniya, xatûn “Sînem Xan” werbigirim. Ev xelata her du dengbêjên mezin “Cemîl Horo û Bavê Selah”, gerdenek ji nirx, rêz û berpirsiyariyeke mezin li ser sîngê min e.
– Ev karekî hêjayî pesindayînê ye, we mîrateya her du bejnbilindan, Cemîl Horo û Bavî Selah û comerdiya hunermendên mezin ên Kurd ên ku hîn jî di nav me de sax in û afrîneriyê ji bo gel û dîroka xwe dikin, kom kiriye.
Heger em hinekî ronahiyê bixin ser jiyana van her du sembolan “Cemîl Horor û Bavê Selah” emê kûrahiya hêz, jîrî, resenî û trajediya jiyanê ya ku dîroka gelê me yê Kurdistanê berceste dike, bibînin. Wê demê mirov dikare xwe berde nava sir û razên jiyana van her du hunermendên mezin û vekole û rastiya sergihayîya giyanî û hunerî ya di berhemên wan ên hunerî yên nemir de dibîne, ku wekî mîrateke mezin û hişmendiyeke civakî û neteweyî ya bêsînor, ji me re hiştine.
– Ez ji kûrahiya dil ve spasiya we ji bo vê rûmeta hêja û destpêşxeriya ciwan dikim. Tevî karesat û zehmetiyên jiyanê û şert û mercên dijwar ên di ser gelê me û hunermendên me re derbas dibin, lê dengê Kurd wek agir di bin xuliyê de maye û dikare rûbirûyî dîktatoriyên herî hov ên li ser rûyê erdê bibe û bi berxwedan, rijdbûn û bedewiyê biser bikeve.
Li vir ez dixwazim tiştekî bibêjim:
-Heger em li ser qadeke biçûk a jiyana hunermend Cemîl Horo, wek mînak rawestin, li ser wan karesat, êş, koçberî, zindan, girtin û sirgûniyê rawestin, fedakariya wî ya mezin û hunera wî ya pabend bi doza gelê xwe ji me re aşkere dibe. Em çiqas şanaz in ku miletê Kurd xwedî vîneke wiha saxlem û dengên gewre ye.
Heger saziyên me yên dewletê hebûna û ev mîrateya hunerî ji me re biparastana, me yê bidîta ku destanên Kurdî bi dengê “Cemîl Horo” derbasî taqîgehên hunerî û bedewiyê bibana, dê ji ber gewrebûna xwe ya giyanî, wêjeyî, zimanî, dîrokî û hunerî, bibana beşek ji mîrateya hunera cîhanî.
Tiştê ku ji van hemûyan bihêztir ew e ku ez di dengê Cemîl Horo de, deng û hêza hunermendê Îtalî yê bilind û mezin Luciano Pavarotti dibînim.
Rast e Cemîl Horo li herêma Çiyayî Kurmênc jidayîk bûye, lê ew pirtûkxaneyeke hunerî ya hemû gelê Kurd e û wek stûneke bingehîn a dengbêjiya kurdî tê dîtin, ku divê navend, enstîtûyên hunerî û muzexaneyên Kurdistanê, wî di nava baskên xwe de biparêzin.
Derbarê hunermendê mezin “Bavê Selah” de, ew wek parêzvanê dawî yê kela strana klasîk û dengbêjiya kurdî tê dîtin.
Ew ji aliyê giyan, bedewî û evînê ve, bi hunermend Cemîl Horo ve girêdayî ye. Bavê Selah” yek ji dengên bilind û bihêz e û mîna çemên Firat û Dîcleyê diherike. Bi taybetî dema mirov dastana Derwêşê Evdî ji wî guhdar dike, dibîne ku wî hemû pîvanên giyanî û hunerî parastiye û teknîkên nazik ên zimanê evînê bikar anîne.
“Bavê Selah” wekî nifşê dawî yê klasîkên kurdî tê hejmartin, dengekî resen, kûr û germ, bilind û bihêz e, mirov dibe qada piştî giyan, lojîk û hişê.
Di dawiyê de dixwazim bibêjim ku her du hunermend Cemîl Horo û Bavê Selah, navên xwe bi zêr nivîsandine û wekî du îkonên hunerî yên nemir di deriyên fireh re ketine dîrokê.
Ez bi we, Çiyayê Kurmênc, Efrîn û kurên wê yên hêja serbilind im.
– Spas ji bo Rêveberiya Rewşenbîrî û Hunerê ya Hewlêra Paytext.
– Spas ji bo Mîra Kurd a hêja Sînem Bedirxan.
– Gelek spas ji bo Komîteya Amadekar ji bo vê xelata hunerî ya hêja.
– Hunermend: Gulistan Perwer
– 28.10.2024 HEWLPR – KURDISTAN
