Kurte demek di mêvandariya Sînem Celadet Bedirxan de

Evîn Şikakî

Bi dilekî germ û baqeke nêrgiz, hêja  Sînem Celadet Bedirxan pêşwaziya me kir, sur û seqema vê zivistanê û penaberiya me di hinavê me de sivikkir, piştî keriyek ji gotinên germ û mişt hezkirin û kêfxweşî, wê dest bi axiftina xwe kir û got: Hûn bi xêr û xweşî hatin.

Dayê sînem qet qebûl nedikir ku em bêijn em kurdên Sûryê ne, lê di got : Bêjin em kurdên Rojavayê kurdistanê ne .
Sînem Celadet Bedirxan 74 sal kiriye ,du sala kulîca mafnasiyê xwendiye lê temam nekiriye, piştî wê diploma edebiyatê zimanê Ferensî wergirtiye û bûye mamosteya zimanê Ferensî di dibistana Bexda ya navdewletî de, du zarokên wê hene: keçek bi navê Dilnaz li Ferenfsa dijî û kurek bi navê Azad li Hewlêr paytexta kurdistanê dijî, hêja Sînem Bedirxan di derbarê zimanê kurdî û zaravên wê yên cuda de axivî û got: Ez matmayî dimînim dema ku kurdek ji bajarê Silêmaniyê nizane wateya gotina av çiye! weke nimûne got: pêwîste ku ew bizane av û aw her yek gotine.
Mala dayê Sînem wek pêşengehek ji wêne û pêmayên malbata Bedirxaniyan bû, hêja Sînem bi dilê xwe yê germ û cansivikiya xwe, wêne wêne û her wiha dîroka her wêneyekê ji mere şirovedikir û cîroka her dîmen û bûyerekê tanî ziman, gelek nexş û peyman û vexwendin û pêmayên  balkêş yên Bedirxaniyan destnîşan kir, dayê Sînem gelekî behsa diya xwe Rewşen Bedirxan kir û her weha ew mehfûra ku Rewşen Bedirxan bi destê xwe ristiye li bajarê Banyasê sala 1973 destnişankir, her weha ew ala Kurdistanê ya ku dayika wê Rewşen Bedirxan, sala 1957, di kongirê Esîna de hildabû, dayê sînem got: Ku di wê kongirê de Mîşêl Efleq ew ala Kurdistanê dirand û parçekdir.

Bi wî dilê ku hêja Sînem Bedirxan em hembêzkirin û pêşwaziya me kir,  me xatirê xwe ji dayîka xwe xwest û me dilê xwe ji germî û hezkirina wê miştkir da têra sur û seqema vê zivistanê bike.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…