Xelîl SasûnîSipasiyek ji kanga dil, ez pêşkêşî her heval, hogir, dost û hezkiriyên xwe dikim, ewên ku bi hemi rengan dilêşîyên xwe bo nexweşiya min dane xuyakirin, ger çi bi telefonan, yan bi emêlan, yan bi şandinên gurzên gulan, yan jî ên 1000 k.m qutkirin bo serdana min li nexweşxanê, û di nav wan de hebû, ê ku cejna xwe ya qurbanê li ba min kir ne li mala xwe…
Bêgoman ew dilsozî û wefadarî û sekna wan biraderan li pişta min di wan rojên zehmetkêş, mîna bû xunaveka buhariyê hûr, xweşî, şadî û kamiranî ji alîkî ve, û ji alîkî ve jî hêz, tundî û pêdariye dane min kun e tenê ez ji nexweşiyê zû rabim serxwe, belê bîtir ji wê: Ez zora ” Penceşêr” ê bibim û wê bikim” Pencerovî”. Dîsan daxwaz û hêvîdariyên bêsînor û sipasîyên bêhejmar ji her kesekî re ku pirsa min kir, nemaze ji biraderên Kurdistana başûr û Kurdistana bakur û Kurdên Europa.
Ema Kurdên welêt…ji Endîwerê ta bi Zorava û ji Efrînê ta bi Qamişlo…hêvîdarim ku zanibin: Ez ê her deyndarê hezkirin û dilsoziya wan bim.
Sipasiyên taybet bo koçka Qamişlo ya wêjeyî.
Û sipasiyek taybet bo bijîjkê min ê çak û jêhatî Dr.Ebdulqadir Mehmûd.
Û di dawiyê, çawa we gulên renge reng diyarî min kirin, bi vê gurza gulên sipî re, ez dibêjim: Hûn ti car û ti car nexweşiyan nebînin û her bimînin di xwşî û geşiyê de.
02.02.2009
