SALVEGERA ROJNAMEGERIYA KURDÎ

Desteya Sernivîser
  Weke ku tê zanîn, li 22ê Nîsanê, sala 1898an, li paytexta Misirê, karwanê rojnamegeriya kurdî bi destê nemir Miqdad Midhet Bedirxan bi rêket, û yekemîn rojnameya kurdî bi navê “Kurdistan” hate weşandin. 
“Kurdistan” li mişextiyê û dûrî welêt ji dayîk bû û ji ber astengiyên gelek û bê dawî, ew ji deverekê diçû yeke din. Ew rojnamak du heftane bû, bi zimanê Kurdî û tîpên erebî çap û belav dibû, û bi giştî 31 hejmarên wê derketin. 
Li nik kurdan, 22ê Nîsanê bû roja zayîna rojnamegeriya kurdî, û her sal, li her çar perçeyên Kurdistanê  şahî, seyran, semînar û lêkolîn di wê rojê de têne kirin.
  Bêguman, di hişyarbûn û pêşketina miletan de, rojnamegerî roleke pir giring dilîze, ji ber vê rastiyê jî, li welatên  bindest mîna Kurdistanê,  ew tûşî astengiyên gelek dibe, xêrnexwazên gelê Kurd bi hemû şêweyan tarîkirina dîrok, ziman, çand û doza gelê Kurd armanc dikin, ew jî ustubariya rewşenbîr, nivîskar û alavên ragihandinê ye ku li hember pilanên wan bêdeng nemînin, pênûsên xwe têxin xizmeta doza gelê xwe, û herweha çanda yekrêzî û hezkirinê di civakêde belav bikin.
Bi helkefta 118 salvegera rojnamegeriya Kurdî, em hemû nivîskar, rojnamevan, medyakar û xebatkaran pîroz dikin, û pêşketin û serkeftinê ji wan re hêvî dikin. 
Ev e gotara sereta ya rojnama REWŞEN hejmar 16

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…

Mensûr Cîhanî – Derbarê paqijkirina etnîkî ya li dijî gelê Kurd li bajarê Helebê ji aliyê hêzên hikûmeta Sûriyê ve, Mesûd Barzanî got: Paqijkirina etnîkî û nijadî ya li dijî gelê Kurd sûcekî li dijî mirovahiyê ye û dê encamên wê yên karesatbar hebin.

Hêzên hikûmeta nû ya Sûriyeyê, ku ji bermahiyên…