KOÇBERÎ ÊŞ Û AZAR E

Vejîna Kurd 
 
Di
dirêjiya dîroka mirovahiyê de, koçberî bi şêweyên xwe yên curbecur di hemû
civakan de çêbûye û sedemên wê jî curbecur in. Piştî şerê cihanê yê diwemîn
cara yekê ye ku mezintir pêla koçberan di sedsala bîst û yekê de ji Rojhilata
Navîn berve Ewropa û seranserî cîhanê ve diçe,
Di
van çend salên ku Sûriyê di qeyranekê re derbas dibe de, piraniya xelkê Sûriyê
bûne mişext û penaber û hîn rêjeya wan bilintir dibe,  ji ber wê jî, li ser ekranên telefizyonan, di
hemû alavên ragihandinê de, û li ser maseya dewletên mezin ev rûdaw bûye mijara
gengeşekirinê, lê çare ne diyar e.
Hin ji sedemên vê koçberiyê yên sereke ev in: Şerê navxweyî, têkçûna ewlehiyê, rewşa aborî ya ku roj bi roj jiyana xelkê dijwar û pirasteng dike, lihevnekirina aliyên siyasî û nediyarbûna çareya vê qeyranê. Yanê xelkê Sûriyê neçar e, ku berê xwe bide welatên cîhanê û jiyaneke bi ewlehî û baştir ji xwe û zarokên xwe re peyda bikin.
Çendî rê li pêş koçberan hatine astengkirin, dijwarî pir bûne û hin dewletan jî koçberên Sûriyê xistine bazara berjewendiyên xwe, tevlî wê jî zincîra vê koçberiyê ranewestiye, û roj bi roj bi riyên curbecur koçber berê xwe didin sînoran û ji aliyê perehez û rêberên sînoran ve tên xapandin û rastî êş û azaran tên. Ne tenê weha, lêbelê pir ji wan jiyana xwe ji dest didin, hin birîndar û seqet dibin, hin jî di navbera sînoran de asê dimînin.
Koçberî kul, êş û azar e, dîmena zarokê sê salî, Alanê Kurd, yê ku bû qurbana pêlan û laşê wî li kenarê deryaya Sipî hate dîtin, wijdanê mirovatiyê bi tevahî hejand û bû simbola tirajîdiya derd û  birînên miletekî bindest. Alan ji mirinekê bere mirinekê diçû, lê wî nizanîbû ku ewê peravên deryayê jî bi girî bike.
Di pêvejoya dîrokî ya civakan de, koçberî ji aliyê sedem û encaman ve gelek ziyanbar e, û bi taybet ji bo civaka Kurd, ji ber ku xêrnexwezên Kurdan ji berê û paşê de çavên xwe ji Kurdan sor in, û hewil didin ku me ji xaka Kurdistanê derxînin, lê mixabin îro armanca wan bi destên me pêk tê. Dema ku Kurd koçber dibin, ew mal, zevî û her tiştekî xwe difiroşin û kesên Ereb li şûn wan cih digirin û herweha herêmên kurdî ji wan vala dibin û guhertinên demografî bi şêweyên pilankirî di herêmên kurdî de peyda dibin. 
Li aliyekî din ne hêsan e, ku koçberên Kurd kanribin xwe û zarokên xwe ji çanda ew civaka biyan biparêzin, û  pir zor e ku ew li welêt vegerin. Belê  hatiye dupatkirin ku bi demê re ewê di wê civakê de werin pişaftin, û nifşek li pey nifşekî dê winda bibe. Ji ber wê jî koçberiya Kurdên Rojavayê Kurdistanê bi ev rêjeya bilind cihê metirsîneke mezin e, divê pêşî lê were girtin.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Silêman Bavê Sîpan

Ez Kurdim, li her derê
Nabê tiştek min biguherê

Ev zimanê min Kurdî ye
Min ji dayika xwe girtiye

Ne bi tirs û ne bi şerm
Serbilind im ez her dem

Kurdim ez, ji kok û reh
Kurd dimînim li her cih

Kurdî bo min,ne zimane
Ew dîrok e, ew jiyan e

Ew dengê bav û kalan e
Ew stranên…

Ezîz Xemcivîn

Kî li benda te bû
Kî li kolana dildariyê bendewara gulekê ji destê te bû?
Dildareka bêdeng im,
yarê min!

Evîndara bayê hênik û axa warekî me,
ne baskşikestî me,
ne bineka ketî me,
çima li şaneşîna evînê tu min nabînî,
yarê min?!

Roja evînê bi hêviyên neyar nayê girtin…
Sozên li hev badayî,
bi hêsanî…

Fewaz Ebdê

-1-

Ezbenî!
Herdû çavên te ji zaroktiyê re bexçene
Kenê te hêlana asîmên e.

-2-

Her ku li te dinerim ezbenîLanguage Resources
Zarokekî li paş sîberên salaln dibînim
Bi destê xweyî biçûk
evînê qenewîç dike.

-3-

Tu mîna zarokekî ji rîhanan hez dikî
û mîna ku hê nû te
temen vedîtibî
çîrokan dibêjî.

-4-

Çaxê tu di nav neviyên xwe de rûdinê
Temen kirasê xwe di ser xwe…

Dildar Aştî

Te rojekê
Kevirekî kelemî
ji rêçekê hilnekir
Te rojekê
Şûşeyekî şikestî
Ji ber lingên mendalekî ranekir

Te gulek tî
Di bexçeyê evînê de av neda
Te goleke meyayî
Li ramanê tev neda!..
Te berxeke windayî
Negihandiye nav kerî
Te pîreke rêwindayî
Negihandiye ber derî

Di şeveke bi tirs de
Çi nameya evînê te neguhest
Mafê peyveke tenê
Di civata padîşah de te nexwest
Te rojekê
Simbilekî ziviyê
Ji şewatê neparast
Ne li keviya rêyekê
Ne li…