Jin Jiyan Azadî

Di sala 1857an de jinên ku di kargehan de di bin mercên herî dijwar de kar dikirin, derketin
kolanên bajarê New Yorkê û daxwaza mafên xwe kirin, û di sala 1910an de Clara Zetkin Roja
Jinan ya Cihanê da xuya kirin.
Ev roj ne tenê rojeke cejinê ye, bêhtir ji wê ew di dîroka mirovayetiyê de rojeke pîroz e.
Di pisht re bi dehê salan jinan bi taybetî li Rojhilata Navîn û li Kurdistanê jî li dijî newekehevî,
serkutkirin û bêdadimendiyê dirêjî bi vê têkoshînê da.
Îro jinên Kurd ne tenê li dijî zordestiyê li ber xwe didin, ew di heman demê de bûne pêşengên
şoreş û azadiyê. Di Roja Jinê ya Cîhanê de em careke din dubare dikin:
Azadiya jinê azadiya civakê ye. Heta ku jin ji tundî û zordariyê rizgar nebe, civak bi rastî azad
nabe.
Em ê bi hev re têkoşîna dadimendiyê û wekheviyê bidomînin û di dîroka mirovatiyê de
pêşerojeke baştir ava bikin.
Jin Jiyan Azadî!
Komîteya Karên Civakî – KKC
Çêvedaniya Haco – Haco Foundation
08.03.2025
Jin Jiyan Azadî
In 1857, women who worked in factories under the most difficult conditions took to the
streets of New York City and demanded their rights, and in 1910 Clara Zetkin appeared on
International Women’s Day.
This day is not just a holiday, but more than that, it is a sacred day in the history of
humanity. For decades, women, especially in the Middle East and in Kurdistan, have been
waging this struggle against inequality, oppression, and injustice.
Today, Kurdish women are not only resisting oppression, they have also become pioneers of
revolution and freedom. On International Women’s Day, we reiterate once again:
Women’s freedom is the freedom of society. Until women are freed from violence and
oppression, society will not be truly free.
Together, we will continue the struggle for justice and equality and build a better future in
the history of humanity.
Social Affairs Committee – KKC
Çêvedaniya Haco – Haco Foundation
08.03.2025

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…

Hozanê Girkundê

Bajarekî wêran darbesta evîneke
Westiyayî
Li ser piyê xwe hildigire
Bi dilekî şikestî
Xulmaş dibe!
Jiyan digrî
Êşê bi rondiken zemînê dişo
Perperîk
Şevnema li ser pelên
Sibehan dinosînin!
Zarokên pêxwas bi morîkan
Dilîzin sarbûna axê
Maçî dikin û qevdên hermelê
Bi dîwarê xewnên xwe
Dadilqînin!
Her tişt li derdora xuristê
Tê….guhertin
Babelîsk li beyaren payîzê
Keserên salan kom dikin!
Darên pîr toza
Demsalan ji ser xwe diweşînin
Rengê rokê bê…

Mehmûd Badilî

Sûriyê, piştî salên dirêj yên şer, parçebûn û wêrankirinê, derbasî qonaxeke pir hestiyar bûye, qonaxeke ku dê rengê dewletê û paşeroja têkiliyê di navbera pêkhatiyên wê de ji bo salên pêş de destnîşan bike, ku ji hemû aliyan tê xwestin ku ji mentiqê serdestî, mandelkirin û tunekirinê derbasî mentiqê lihevhatinê û avakirina dewletê bibin….