Ezîz Xemcivîn
1
Evîna dilber li ser dil danî
Naz û rinda min ji Waşokanî
dêm sosinî , anî heyva banî
derdê yarê da ser dil û canî
1
Serê Kaniyê
Helbesta yekem,
min li ber kaniyên te xwend..
Ji ”Xeraban” heta bi ”Seyrangeha Sîrop”
min tîpên dilê xwe ji evîna te re kirin ristik..
Ji nav taxên bîranînan,
li şevbuhêrk û şahiyan
li newroz û serpêhatiyan
bi navê zindîdar û girtiyan
bi serdana gulistana hêviyan..
Gavên min bi aliyê kaniyên avsar de diçûn,
bi ber xwe ve
wek masî dil û can dikêşandin..
Serê Kaniyê,
perestgeha dil
pîroztirîn perestgeh î tu..
Welatê ahîna evîna min,
çendî şev li bejna te tête pêçan,
ew şev baskê roja te ye..
2
Tê ji kaniyê, tê ji kaniyê
naz û şêrîn, binefş û alalê
tê ji kaniyê, tê ji kaniyê
rû geş e, yar bi kofî û şalê
2
Dikarî bûn xewê ji çavên me bidizin,
lê nikarin hezkirina baxçeyê hewşa te ji dilê me bidizin..
Dijminê geşbûna siriştê,
dê çawa gul, beybûn û laleyên te binpê nekin?
Tu yî Serê Kaniya helbesta min..
Bi çaya sibehê re bi bihna asmîna kenê te,
bi tîpên evîna me,
bi darên welatê me,
ji kaniya Banos,
ji kaniya Kebrîtê
ji comerdiya we min comerdî nas kir..
Dayika min,
ji xwe herdem te digot: ”Kurê min”
li bin darên Hinaran, Şevên me Kurdewarî bûn..
Kolanên bajêr ji min re şahî bûn..
3
Li Serê Kaniyê spîndar î
gulîzera paytexta Mîtanî
çivîka pênûsa Bêbuhar î
şev û roj li te dikim guhdarî
3
Li civata heyv û Stêrkan.
min evîna çavên te dihûnand.
Waşokanî!
Firindeyên te li jora Kaniyan sîwan dirêsandin..
Dayê, Evînê,
Firokên bêbextan narincok diyarî kenê zarokên te dikirin.
Li te dipirsim,
li bin kevirên zemîna çîrokê..
çavên min girtiyên wê girtîgehê ne..
Êşa min ne tenê serêş e,
xaniyê min gazî min û zarokên min dike..
Kolana min bi pêyên stemê binpê dibe..
Hawar bilind nabe û eger bilind bibe,
mîna destê zarokitiyê nagehêje heyvê..
4
Xemcivînê xaka welat im ez
dûrî yara xwe bê tebat im ez
kar û bizav û kêferat im ez
li ser tixûbê te hilat im ez
4
Diçûm civatan,
mal bi mal digeriyam,
min ji bîr dikir mêvan an jî mazûvan im..
Li Serê Kaniyê,
Tekoşîna jin û mêr,
li ber dengê şalûl û bilbilan
heyv û hetavê sema dikirin..
Ber bi jor ve diçûm,
min silav li deşt û newalan dikir..
Li ber awazên M. Elî Şakir
simfoniyên evînê di hundirê min de dihatin çandin..
Digeham ber sînor,
min hizir ne dikir ew dê li me bibe gurg
û xewnên me birîndar bike..
Sînorê devagir,
rewiştên me,
çîrokên me
pirtûkên me girtî mane,
li pişt dergehekî kîndar,
bi destên çepel pirtûk û pirtûkxaneyên me şewitîn..
Sobeyên me bê êzing û dar
dilê me di agirê wan de disojînin..
Erê ez dê çi bibêjim
civata min agir e,
pirsên min agir in
ez bi xwe
mal û can jî ardûyê te me, agir
Agiro!
Çîrok bidawî ne bûye..
Serê Kaniyê ji himêza me derneketiye û dernakeve..
=======================
Serê Kaniyê
Hunermendên beşdar:
Şêro Betê
Arîn Xan
Xwendina helbestê:
Ezîz Xemcivîn
Yilmaz Tekîn
Arîn Xan
Baran Heso
Helbest: Ezîz Xemcivîn
Awaz û dabeşkirina muzîkê: Şiyar Agirî
Keman: Lazgîn Xalid
Miks û mastirîng: Nîhad pro
Cil û bergê Arîn Xan: KURDISCH-STYLE-NOOR
Studyo: Wedding Home
Vîdyo Şîraz-
Derhênerî û Montaj: Nayif Ebas
