Ehmed Tahir
Çû û hat û zîvirî
Çi derew kir wî gawirî
Bi çend gotinê çirvirî
Welat firot û ne kirî
Li xwe kom kirin serserî
Kar kirin şer û berberî
Kerî dabû pey wî kerî
Serkêş bûye gîska gurî
Pesnê xwe da û kir gilî
Dîwar ji firan qulqulî
Kesê hat li wî terpilî
Goştê keran kirye qelî
Tovê kînê çand û danî
Em firotin bi hesanî
Çirto,Firto anîn xanî
Ziyan kirin bê wijdanî
Dane pey bê şop û serî
Gol kirin çirav û herî
Jê kêmin kurtan û tirî
Jê re bêjin tu çi kerî.
شارك المقال :
Helbest: Rewan Oso
Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…
Qado Şêrîn
Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.
Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…
SEÎD YÛSIF
Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye
Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…
Ezîz Xemcivîn
Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…
