Ehmed Tahir
Çû û hat û zîvirî
Çi derew kir wî gawirî
Bi çend gotinê çirvirî
Welat firot û ne kirî
Li xwe kom kirin serserî
Kar kirin şer û berberî
Kerî dabû pey wî kerî
Serkêş bûye gîska gurî
Pesnê xwe da û kir gilî
Dîwar ji firan qulqulî
Kesê hat li wî terpilî
Goştê keran kirye qelî
Tovê kînê çand û danî
Em firotin bi hesanî
Çirto,Firto anîn xanî
Ziyan kirin bê wijdanî
Dane pey bê şop û serî
Gol kirin çirav û herî
Jê kêmin kurtan û tirî
Jê re bêjin tu çi kerî.
شارك المقال :
Çîrok: Mihemedxêr Umer
Werger: Fewaz Ebdê
Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…
Mizgîn Hesko
Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…
SIMKO botanî
Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…
Fewaz Ebdê
Dibistana me ya ji kelpîçan
li hewşa wê
nigên me
weke rehên biçûk
di nav çamûrê de diçikilîn.
Em dikeniyan
dibezîn
û lênûs ji me re dibûn bask.
Banê dibistanê dilop dikirin
dilop.. dilop
mîna ku asman jî
bi…
