Rêwiyo!

Konê Reş

Rêwiyo!

Kes weke min

Sikak û kolanên

Bajarê min nas nakî;

Ez dizanim

Kîjan meyxane li kû ye

Kîjan çayxane li kû ye û

Kîjan bazarxane li kû ye..

Tariye..

Tariyê bi ronahiyê

Naguherînim

Ez kiryarê ronahiyê me

*       *        *

Raweste rêwiyo!

Ev bajarê min e

Tu weke min, bajarê min

Nas nakî..

Ev ne cirîda te ye

Ev cirîda min e

Ez ji te bêtir

Bajarê xwe û

Welatiyên xwe nas dikim

Dizanim ji kîjan malê

Çend koçber û derbiderî

Li bajarên dinyayê bûne..

Li wan:

Kolanan dimalin

Solan boya dikin

Avaniya ava dikin..

*       *        *

Raweste Rêwiyo!

Tu weke min

Ciwan, Sîpan û Hozan

Nas nakî

Evên ku

Çixareyan di sikak û

kolanan de difroşin

Ez û wan ji taxekê ne..

Tu weke min

Miho, Hiso û Hemo

Nas nakî

Evên ku

Bilêtên bext û şensî

Li ber dîwaran difroşin

Ew, kurmam û kurxalên min in

Erê rêwiyo, tu weke min

Welatiyên min û

Bajarê min nas nakî..

De hela xwe bide alî ku

di welatê xwe de

bi azadî bijîn,

bi zimanê dê û bavên xwe

xeber bidin û

di avakirina û pêşketina

welatê xwe de kar û

xebatê bikin..

Konê Reş/ Min bi vê helbesta xwe (Rêwiyo!), beşdarî di maratona helbestan ya PEN International (PEN International Marathon in Poem/ 2025) kiriye

Syriya/ Qamişlo 8.2.2025

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Di pêngavekî de ber bi yekgirtina helwêsta kurdî li hember astengiyên ewlehî û siyasî, îro Înê 1ê Gulanê 2026, şandek ji Yekîtiya Nivîskarên Kurdistana Sûriyê serdana Nivîsîngeha Partiya Demokrata Kurdistanê li Düsseldorf kir ji bo nîşandana helwêsta xwe li hember êrîşa dronî ya ji aliyê milîsên Îraqî yên alîgirên supaya pasdarên rêjîma Îranê…

Helbest: Nadir Qazî

Tîpguhêzî: Cansoz Dabo

Du caran du dike çend?

Hemûyan bi hev re dinivîsî: Dike çar

Lê min di bîrkariyê de pileyên kêm

Dianîn û dihatime xwarê

Ew jî tenê ji ber ku li gor min wa bû,

Du caran du dike yek, ne…

Dildar Aştî
Li rê bûm
Peyv zîpik bûn
Li laşê di tayê de dipengizîn…
Min şopa tajangên sert
Li nav qolincên oxirê di şopand
Bi êşê hestiyar dibûm…
Ê din hebûn
Bi dîlanê mijûl bûn
Bi halanê…
Min qûnaxa di navbera dijberan
de dipîvand…
Li ser pêlên Leylanê
Min pirsa xwe bi saw dişand…
Ka çendî,
Ez nêzîkî agirê rastiyê me ?!..
Çendî dûrî,
Çirava xiniziyê me ?!..

Li wêderê
Şewatê bê mihrevanî
Deşta min…

Ehmed Tahir

Dil ji min bir,şêrîn yarê
Dême sorê,reng hinarê
Pora zêrîn,çen bi xalê
Xecxecoka di buharê
Şêrîn yarê
Reng buharê
Dil ji min bir
Di vê salê

Sibhan rebê ev gul dayî
Rû ji rengê sipî sayî
Agir di dil wê dadayî
Şalê herîr mil badayî
Çem û kanî
Gula xanî
Dil ji min bir
Hêlîn danî

Find û çira di vê malê
Gul û nêrgiz pir delalê
Mi dil daye…