Rêber Hebûn
Destê te yê razayî
li ser destê min
di xewinekê de
liba dibe
mîna alên welatên ku nizanîbûn li paş lawaziyê serberjêr bibana
bi mestbûn di nav tiliyên min de şehnaz dibin
tiliyên min ên ker, kor û lal mîna evîneke berketî.
Helkelka ewra tarî di nav pêçiyên me yên tevderbasbûyî
ji maseyên henaseyên me yên a bi merdiya maçan ve avabûyî ne
Nêzîk dibin
Bihêle mey sînoran li ser erdnîgariya me ya westiyayî nîgar bike
Ew erdnîgarî şiliyê nas nakin.
Xuhdana te ya mîna pora avê di livandina qirikê min şil dike
Û piştçav hatibûye girtin mîna gurbûna bilûrekî têkçûyî
Di dema ku waxbûn mîna buxçeyekî
li ser lepê newalekî kûr rijiya
Ey bilindê mîna pêla bîrêkirinê
Min vêxîne
Tariyê ji ser darikên kibrîtên min rabike
Ez xewin dikim
bi neviyên xalên te
yên piştî lehiya me ya daketî xwarê derhatin
Mîna berikan ji darên tunebûnê diweşin
Mîna şahiyeke qereçiyan dibarin
Wekî erebeyên ku hespên kurt dixirxirînin
diyar dibin
Vedenga rê li pey wan dikeve
Keftarên giyanê zengilên berbanga me ya bê dawî hildigrin
Wekî ku peyvên me li deryayê tozê
melevaniyê bikin
Li rehniyekê digerin
Digotin ew reşkuj bûye
Li ser dergeheke zengarî
Xaziyan jibîrakiribûn ku vebikin
Û egîtên wê paşve vegerîn
Wekî ku ew çinîkerên pembûyê bin
Li ser palgehên jibîrkirinê stûxwar daketin
Destê te nameberek lezgîn e
Û destê min nameyek negîha.
—————–
ji dîwana Destana min
