Helbesta Mehmûd Derwîş û wergera wê ya Kurdî

Mahîn Şêxanî

Û ez tenê  me , ez tenê me.

Dema ku min bi tenê şer kir

Yekbûna dawî ya giyanê

Gava ku tu nikarî nêzîk bibe

Û ne tu dûr bikeve.

 Û tu nikarî ji bîrbikî

Û tu nikarî wêdetir biçe

Bi xêr hatî navîna mirinê

Ku tu hêz û qeweta te têde tune. “

Îro piştî ewqas dirêj bezê ez bi nermî dimeşim

Ji tirsa wendakirina tiştekî

 Lê her tiştî derbas bu .

Em bê hay mezin bûn

Destûr nedan ku em hêdî hêdî mezin bibin

Nebûn te dikuje..?.

Ez bi hebûna bêhêvîya bêrengî têm kuştin

“Ya ku mîna tunebûnê ye “

NE tirêna min tenê derbas bu

Lê rawestgeh derbas bu.

Û rê xwe li min winda kir

 Rêhevalên min doxmanî li min kirin

Tu tê jibîrkirin mîna ku tu qet tune bu

Mîna çûkekî mirî ji bîr kirin

Mîna dêreke bêkesmayî

Mîna evîneke derbasbûyî ji bîr kirin

 Tu wek gula şevê tê jibîrkirin

 carekê tenê di jiyanê de mirov bazdide bi awayekî zêde

Paş wê sar dibe

 Ber bi her tiştî û her û her

Ji min re bêje ku jibîrkirin li ku tê firotin..?!.

Ez dikarim Taybetmendiyên min ên berê li ku bibînim..?.

Ez çawa li xwe vegerim .

Tiştek kêfa min xweş nake, ez dixwazim bigirim.

 Dibe ku ew ne tiştek be

Ji we re çi dibe bila bibe RîTA

 lê ew dilê min bû.