Xizan Şîlan
her şev
hestên min yên tevzînok
di nalîna stranên keserkûr de
mest dibin
qedera sersem
li nav qermîçokên eniya min
konê xwe vegirtiye
bêşansiya salên kambax
xwe li stûyê şadiyên min
alandiye
ji asîmanên bihara rengîn
xwelî û xubar li ser xewnên min
dibarin
dilê mesûm
li nav parsûyên jihevketî
kutekut e
alfabeya temen
di deftera demsalên piştxûz de
tarûmar bûn
kovanên mijgirtî
bi qefesa salên westiyayî ve
hatine daliqandin
çirûskên zanyariyê
di asoya ramanên şêlû de
direqisin
li newalên hinavên min
karwanên sebirê
derbas dibin
ez
li bêxewiya şevên kor
heyveroniya derûniya xwe me
li dengvedena kendalên dirinde
derwêşekî gerok im
di rêya êş û xeman de
rêwîtiyê dikim
li aşê serkeftinê
êşkenceya çaxên genî
dihêrim
mucîzeyên jiyana nependî
di wîzewîza bayê dîn û har de
kifş dikim
kelkela birînên kezeba xwe
bi maçên xunava lêvên yarê
dikewînim
şûrê zaliman
li ber nefsbiçûkî û xweşbîniya xwe
ditewînim
tenêtiya giyanê xwe yê qefilî
bi kirasê hêviyên nîvcomayî
dipêçim
li nav bagera tirs û endîşeyan
xwe li siya xeyalên tewişî
radigirim
ji pêsîra rojên bêbext
meya kêfxweşiyê
dinoşim
mîna çîçekên bêhnxweş
di qelşa qolincên zinaran de
dipişkivim
û geş dibim
ez ê
wek volqanên serhêldêr
biteqim
û di mêjiyê xêrnexwazan de
agir bipijiqînim
