welateme

-Ziman ew alava ragihandin û têgihiştinê di navbera mirovan de ye.
Her netewek di cîhanê de xweda zimanek jê re diyarî kiriye, em jî wek netewa kurd , zimanê kurdî bi zarav û peyvên xwe yên zengîn diyariyeke pîroze ji bo me , tovê heskirina wê ji dîroka mîtanî û mîdiyan ve di dilên me…

Salar Elo

Roja pêncşemê 22 nîsanê sala 1898 an , Miqdad Medhet Bêk Bedirxan yekemîn rojnameya kurdî li bajarê Qahire weşand bi navê Kurdistan, bi zimanê kurdî û tîpên erebî.
Bi helkeftina bîranîna roja rojnamegeriya kurdî ya 114 an, ezê bi kurtî li ser dîroka rojnamegeriya kurdî bi axivim:

Bi rastî sedemên ku nehiştin rojnamegeriya kurdî ji…

Berzo Mehmûd

1. Ronîkirinek li ser Awayê avakirina yekîtiyê
Nerîna me di awayê avakirina yekîtiya nivîseran de ew e ku pirose li ser bingeha hilbijartinê pêkwerê da ku mîzac û bîrûbûçûnên keseyane di vê avakirinê de kar nekin, û em nekevin nav tevina nakokiya bêtam û bêmifa. Ji ber wilo jî piştî danûstandineke dûdirêj, me…

Konê Reş

Bi helkeftina ku di 22 nîsanê de (2012), 114 sal di ser derçûna yekemîn rojnameya kurdî re derbas dibe. Ewa ku mîr Miqdad Medhet Bedirxan li Qahîre, bi navê (Kurdistan), çap û belav dikir, kêfxweş dibim ku ez vê panoramayê li dor weşangeriya kurdên Binxetê ji xwendevanan re raxînim, di gel ku…


Dr.Barî

„diyarî bo gulên nisrîn“

Ev Şev ne ji rêzê ye
çav westiyayî xewê ne
lê li ber xwe didin
çimkî evînî ji gundê me dibare

bêdengiya li ser evrazên tenahiyê Şikest
peravên buhuştê xuyabûn
te di nav de dibînim
nêrgzên min barkirin
ji fedya hebûna te

hey nêçîrvanê peyva bêdeng
nema toran vede
êdî hemî awir
bûne dîlên evîna te

dema lezok
sitûnên niiiiiiiimz ta ezmanan
hew têra evînê…

Brahîm Mehmûd

Yadê
Yadamin ya can sivik, dil mez in, giyan bê tixûp…
Gotina ku ji herdû rexan xwe bi yek watiyê dide
( yadê- Dayê), bi tîpa ku cih û dem xwe didine nasîn:
Eger ez bibêjim: Yadê, an dayê. Eger ez bibêjim caminê: Dê ji danê ,
caminê ji cihe, ji xakê ji cîhanê ye.. Ew e yadê: ya:…

Amir.x.murad

payızek tenê nıkarê mın hışkbıkê
buharek nıkarê bıdê mın rengê şîn
ez tıcar helbesta xwe kın nakım go ez
xwînê bıservekım û hêstır bıkın şîn

* * *

ez evîndarê teme lê bıla navê te nekın zîn
heye xaka gorna werê û darka beko bêt vejîn
ezmanê tarıya dereng stêrka geşnabê bıhejîn
çavê mınî na rakevê yar ser çavên xwede bırjîn

* …

Lewend Dalînî

Piştî çend rojan ji vegera herdû bira, Osman û Ferhan ji ser patozê, ku herdû her sal havînî diçûn çinîna genim û ceh; û karê wan jî drûtina devê çewalên genim bû.
Dema patozê diçinî, û hûr dikir, poş di paşiya xwe re diavêt û genim di gihişte jor û ê karker çewalên vala…

Şerzad zeynelabidin
Bêy te bê cejn û biharim , bêy te her yê sare dil
Van axînka birm û xarim , derbeder bê ware dil
Dil rêvinge li şeva tarî , spêde qed xoya nebû
Çi doman û mij û moran , çendê bê heware dil

Gaveka ku te nebînim , ger bizanî hal çîye ?
Dozex û êtûn û agir…

Lazgîn dêrûnî

Ey şêrînê nazelînê
Nû ciwanê gula zînê
Sorgula baxê evînê

Lêv şekirê rû befirê
Min di kujê bi awirê
Qey ti halê mi nabînê

Kezî marin tijî jehrin
Li ser mila ber bi xwarin
Ewin dermanê birînê

Du çavê reş zimanê xweş
Dil aşiqê wî riwê geş
Memê teme were zînê

Gulîzerê rû fenerê
Weke rojê di dê derê
Bejna…