Zanîn û zanyarî

Mihemed Emînê Derwêş 

Ti rê û rêbaz çêtir nînin ji me re ku em li ser bi meşin, ji bilî zanîn û zanyarî yê pêve, ew rê tenê wê me bighînê ser bilindî û pêşketinê.

 tiştek cihê zanebûn û zanyarî yê nagerê … eger ne zanebûn bê paşeroj ji kesî re nîne .
Zanebûn wek hingive dermanê hemî derda ye, wilama hemî pirsa ye, kilîta hemî derya ye, tilisma hemî girêka ye. çi girêka asê hebê bi zanebûnê divebê, çi pirsa zor û zehmet hebê kes nikaribê wilama wê bidê wilam li cem zanebûn û zanyariyê ye .
Ew kesê dighê şewq, ronahî û rewşena zanîn û zanyarî yê bi fikir û raman û tevgera xwe dighê havîngiha jiyanê, gelek şadiyê û kêfxweşiyê li ber wê şewq û tavê dibînê …?

yê dimînê di tariya nezaniyê de heta ku hezar roj li wan derkevin û bikin rehnik û ronahî ti mifayê jê nabînin ne ku bi şewq û şemala zanîn û zanyarî yê bê ……?

Zanîn û zanyarî ne hema di pertûkekê dene yan di zimanekî dene… zanîn û zanyarî ji hemî kaniyên ku di jiyanê de heyî dizin û çi kanîke zanebûnê heyî di vê cîhanê de berjewendiyek însanan tê de heye, lazime doz û daxwaza me herdem zanebûn û zanyarî bê …? Insan rêberê zanebûnê ye,divê herdem em li zilamê zana bigerin,bi rêberiya wî em xwe bi zanîn û zanyariyê ve bigihînin…?

Insan  kenceke ji nehîniyê, zanîn û zanyariyê dagirtiye û xilas nabê her wext tiştek li cem der dikevê ku berê te nizanîbû .

Zanîn û zanyarî ne parçekî tenê ye ku yakî tenê zanibê… ?

Zanîn û zanyarî bela welaye her însanek hinek li cem heye, şer ji cem hineka tê, lê xêr jî ji cem hinekên dî tê. dergihê vekirî çêtire ji dergihên girtî ( behsî xeberê ) ti fêrî zimanekî bûyî tê hinek zanîn jê bigrê, ti herê welatekî yan te pertûkek xwend yan te li şanogeriyekê temaşa kir, yan ti çûyî tarekê ji tarên bajêr yan te dehbekî xerîb dît yan ti fêrî ajotina tirimbêlê bûyî yan ajotina balefirê bûyî yan ya şemendefirê bûyî yan ya gemî yê bûyî tê heryek jiwan hinek zanîn û zanyarî jê bibînê û jê werbigire…?

Çi însanê demek têr û fereh jê re werê ku zanyariyê li dora xwe nasbikê di jiyanê de mifa ke mezine …?

Ne ku erke û berpirsyariye li ser însên her tiştî zanibê,bes divê însan têkoşîna xwe bikê ku ji her zanistek û zanyarîkê hinekî jê zanibê,evê ku îro zanin çawe zaroka xwe ji sermayê, ji lewtandinê, ji çûn û hatinê, ji dan û standinê li ser rêka rast û durist zane û perwerde bikin, ewê wê zaroka xwe ji gelek nexweşî û zehmetiyan dûrbikin. Ne ku ev tenê jî wan fêrî avjeniyê bikin û wan fêrî wîjeyî û hunermendiyê bikin mifake mezine di rêbaza welat û miletê xwe de û di rêka zanîn û zanyarî yê de û herweha di biwara saxlemî û pêşketinê de .

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Di pêngavekî de ber bi yekgirtina helwêsta kurdî li hember astengiyên ewlehî û siyasî, îro Înê 1ê Gulanê 2026, şandek ji Yekîtiya Nivîskarên Kurdistana Sûriyê serdana Nivîsîngeha Partiya Demokrata Kurdistanê li Düsseldorf kir ji bo nîşandana helwêsta xwe li hember êrîşa dronî ya ji aliyê milîsên Îraqî yên alîgirên supaya pasdarên rêjîma Îranê…

Helbest: Nadir Qazî

Tîpguhêzî: Cansoz Dabo

Du caran du dike çend?

Hemûyan bi hev re dinivîsî: Dike çar

Lê min di bîrkariyê de pileyên kêm

Dianîn û dihatime xwarê

Ew jî tenê ji ber ku li gor min wa bû,

Du caran du dike yek, ne…

Dildar Aştî
Li rê bûm
Peyv zîpik bûn
Li laşê di tayê de dipengizîn…
Min şopa tajangên sert
Li nav qolincên oxirê di şopand
Bi êşê hestiyar dibûm…
Ê din hebûn
Bi dîlanê mijûl bûn
Bi halanê…
Min qûnaxa di navbera dijberan
de dipîvand…
Li ser pêlên Leylanê
Min pirsa xwe bi saw dişand…
Ka çendî,
Ez nêzîkî agirê rastiyê me ?!..
Çendî dûrî,
Çirava xiniziyê me ?!..

Li wêderê
Şewatê bê mihrevanî
Deşta min…

Ehmed Tahir

Dil ji min bir,şêrîn yarê
Dême sorê,reng hinarê
Pora zêrîn,çen bi xalê
Xecxecoka di buharê
Şêrîn yarê
Reng buharê
Dil ji min bir
Di vê salê

Sibhan rebê ev gul dayî
Rû ji rengê sipî sayî
Agir di dil wê dadayî
Şalê herîr mil badayî
Çem û kanî
Gula xanî
Dil ji min bir
Hêlîn danî

Find û çira di vê malê
Gul û nêrgiz pir delalê
Mi dil daye…