Ebdilsemed mehmûd (bavê helbest)Namak hatî ji biyanê
Şêrîna te bê beryare
Salixê wê namê reşin
Şîn û girî jê dibare
Bi hêsire bi kesere
Ziman tûje bi cegere
Girtîgeh li hêvya wê ye
Li firgehê ger vegere
Bilinde şêrîn dilpire
Ji sitemê dijwartire
Evîndare lê bawere
Rêka welat mezintire
Bayê kur
Ji meyxana berfê
Bi gur gur hat
Bi bager û bahoz
Weşandî pelê roja
Şadî çilmisî
Qîrîn ji ferat hat
Rawestiya
Rehê xernûfê kûrin
Dirêj nabe
Sitem kore
Negirî evîn
Destê jiyanê naşike
Tovê genim tîne genim
Ji çavên te
Bîrûbawerî
Bi mejîve şîrêze
Negirî evîn
Ji meyxana berfê
Bi gur gur hat
Bi bager û bahoz
Weşandî pelê roja
Şadî çilmisî
Qîrîn ji ferat hat
Rawestiya
Rehê xernûfê kûrin
Dirêj nabe
Sitem kore
Negirî evîn
Destê jiyanê naşike
Tovê genim tîne genim
Ji çavên te
Bîrûbawerî
Bi mejîve şîrêze
Negirî evîn
Dayê
Li ber derghê hesin
Gelkî rûnenê
Ji min re neyne
Cil û xwarinê
Ji te navêm
Pera û tûtinê
Kulmek ji axa
Xelîlkan
Şûşake
Ava mîdankê
Pîrê dayê
Doza minê
Çira
Li ser rûpelê demê
Tîpê xwe dikole
Jîndar ji xwîna xwe
Dirjîne jê re gorî
Axa hebûna jiyanê
Bi xwîna xwe avdide
Wê di tepîne jîndar
Jê re distirê lorî
Şêrîn keçek
Ji gula şîlanê
Û xernûfa bejî ye
Stêra ezmanê qamişlo
Çira xaniyê kelpîçî ye
Agir
Qiç qiça agir
di dide gur gure
Dûrî dirêj bû
hê evîn serwere
Salix nehat
gelo kengî bibînim
Xwedana şahiya dil
perwer were
Gazin zinete
zîn zane zinet zore
Şîlan û şevnem
şewitîn şêrî û şore
Titêna dilê min
berjêr bû
Çavnerîna
berjor bibe
Berjor
li jêr çiyê ye
