YULMAZ GUNEYÎ 23 SAL PIŞTÎ KOÇBERBÛNA WÎ YA DAWÎN

Abdullah ÎMAM
baveroni@yahoo.com

  Piştî bîst û sê salan ji koçberbûnê, nave navdarê kurd  Yulmaz GUNEYÎ  hîn li ser  zimanan e, û stêra wî di asimanê Kurdistanê û Cîhanê de hîn şewqa xwe dide rêya nifşên ayîndeyî .

   Di  vê gotara kurt de min xwezt Yulmaz Guneyî   bînime   bîra  xwendevanên  hêja , çimkî   koçberbûna  wî   dikeve   vê   meha Êlûnê berî 23 salan .

   Yulmaz ji dayika xwe bû di yekemîn roj de ji meha Nîsanê , sala 1937 z . di malbateke xizan de ,  li  Bakurê  Kurdistanê ,  devera Edenê ,  gundê  Yenicê ,  û bavê  wî yê ku karkerekî çandinîyê bû , ji eşîra Zazan a ku li  devera  Mûşê  cih  digire . Malbata wî ji Mûşê  hatibû  bidûrxistin piştî şerê desaleta Turkiyê li dijî kurdan , di dema seroketiya Mustefa Kemalê Ataturk de .
Piştî ku temenê wî bû 16 sal , Yulmazî dest bi naskirina rewşa milletê xwe kir , û hêdî – hêdî têgihêjtina wî ya polîtîkî bilindtir bû , dema ku dest bi nivîsandinê û xwendina giştî kir û bala xwe kişande Sînemayê .

   Piştî sala nozdemîn ji temenê wî , Yulmamzî navê xwe kir « Guneyî » li şûna «Boton » , û ev navê nû yê ku bi zimanê kurdî bi wateya belengazî dihe, nîşana jiyana wî ya xerab û bêşahî bû .

   Sala 1960 î , xwendina zankoyê bi dawî kir û bekeloryosa zanyariya aborî û polîtikî hilgirt , paşê jî lîse ji kulîja mafan hilgirt .

   Girtin  û  zindan  bûne  beşekî  di jiyana Guneyî de ji sala 1961ê de ,  û wî  nivîsandina  xwe  berdewamkir  di  hundirê  girtîgeh   û   zindanan  de ..  di wan salan de bû ciwanê yekemîn di perdeya sînemaya turk de ,   ji  ber piraniya  wênegirtin  û  leyiztikvaniya wî di fîlmên sînemayî de . Û di sala 1965 ê  de  dev  ji  sînemaya  bazirganî  berda ,  û  berê  xwe  da  sînemaya ciddî .

   Sala 1968 ê , dest bi derhênana sînemayî kir , û di sala 1970 de jî hate girtin û çar salan di zindanê de ma , û bi neamadebûna wî bihtirî  sed  sal  zindan jê re hate pejirandin ji dadgehê de .  Û di sala 1981 ê de ji zindana « Sparta » yê reviya û  derkete  derveyî  Turkiyê . Û li  Parîsê ( paytexta Fransayê )  karekî giring kir , ew jî damezrandina instutiya kurdî. Di gel çend hevalên din.

   Di sala 1983 de , deselata Fransayê daxwaza Turkiyê erênekir, û bi vî rengî Yulmaz li Fransayê ma û nehate spartin bo deselata Turkiyê.

   Koçberbûna wî ya dawîn di nehê meha Êlûnê Sebtemberê sala 1984 ê de bû , li nexweşxaneyeke Parîsê , û hate binaxkirin di goristana ( Gewreyan – Mezinan ) de , çimkî hukûmeta Franşî lê niherî wek lehengekî şoreşa Cîhanê û wek xebatkarekî ji bo azadîyê û li dijî sitemê.  

   Guneyî lehengê bihtirî şêst filmî bû di navbêna salên 1959 – 1973 , û beşdarbû di nivîsandina sînaryo û derhênanê û leyiztikvaniyê di bihtirî pênce filmî de .. û wî 18 xelatên cîhanî hilgirtin di leyiztikavaniyê û derhênanê û sînaryoyê de .

   Bi mirina Yulmaz Guneyî gelê Kurd , û gelên Cîhanê bi tevayî , mirovekî mezin û xebatkarekî dilsoz biderdan. Loma navê wî kete lîsteya nemiran , û cihê wî bû ferehtirîn buhişt .

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Hişyarê Emerê Le,ilê

Buhiştî tu ji bo dilê min jînî
Nêrgiz û sînem û gul û beybûnî

Çi bêjim ez nikarim pesnê te de
Tu elendî ronî û hem mizgînî

Hemî zarav li hemberî te lalin
Tu tacî ser serê min hem evînî

Ji çavê te gelek nama dixwînim
Tu peyama evînêyî tu…

Tengezarê Marînî

Di bin şipiya baranê de, şevek dirêj,
Çend darên bi qeşayê birîndar û nexşandî.
Min reşiya qehweyê vexwar, dûmana azadiyê kêşand,
Bêhna wê wekî xunaveke firiqî li bijangên min mabû.

Zivistanê koka xwe berdabû kûrahiya can,
Ev baran çi çoleke bêserûber bû.
Ez ne neynika Cemşîd a cîhanbîn bûm,
Mîna Gornîkî, ez parçe parçe bûm.

Siya berbangê ber bi dûrbûnê ve firiya,
Ez…

Nehrî Goranî

Herdu kevokên
Li nav Gulistana
Sîngê te
her ku şevenga min
dibînin
Sirûda dixwînin
sema dikin
Ji zîndana berbendika
derdikevin
berve min difirin
bihinê direşînin.
Her du çavên te,
her ku
Di tî û bejîya xwe de bim
Li kenara Çavên te
keştiya Şeyîda
bi pêlên di deriya çavên te de
melevaniyê dikin
Di kûrahiya çavên zêtûn î de
xwe…

Ehmed Tahir

Bafil meke vê ziyanê
Kerkûk dilê kurdistanê
Dijmin nabin dost û heval
Îro roja berxwedanê

Derman bo me yekîtiye
Doza kurdan biratiye
Heger kurdistan me nebê
Em ê çibkin ji partiye

Axa wellat tev rûmete
Çav girtin jê xiyanete
Çi pilan û çi kêşe ne
Xeta dijmin helakete

Kurdan nexe vî agirî
Dem dijware sêl sincirê
Dîrok bi xwînê nivîsî
Her kes hatî xuya kirî.