Sema xwenasiyê

  Temoz ŞEMALÎ

Erê becawîşo
surûdên azadiyê
li ser doza nevegerê
bi tîrêjên hermirovahiyê
bineqşînin,
ji bona mizgîniya dazdehê avdarê
li siwarê ling windayî kin
û hezar ramûsanên
bi bihna nêrgizên Efrînê şil
li ser riwê wî biweşînin

û bêjinê
hînê ewên ku
li parçeyê lingê te digerin
westahî bi baweriyên xwe
şewitandin e.
Bêjinê
hînê ewên ku
li siya giyana hevalên te
rûniştine
ji pêşerojê re xweşbînin
û jîna berxwedaniyê bê herahera
bi nirînên li dûr didomînin.
Li ZAPê
li Avaşîn
paytexta awaza sûlava
pelên darên şahiyê
bihna azadîxwazan
 her xweş dikin.
Erê becawîşo
vaye ez têm û dem buhar e;
li ser pişta min
barek ji silavên girtiyên azadiyê,
ji bona strana( ez Xelef im)
bi we re bistirêm
û sema xwenasiyê
li rex volkanên evînê bikim.
Ji her kesên ku
bi bîranîna avdarê
 serxweş dibin
û ji vêketina sî û pênc mûman re
serî ditewînin,
ji yên bi bîstina navê Mizgîna hefdeh salî
kesereke kûr dikşînin,
ên ku ez  nasnakim
ên ku ez nasdikim
bi ser we hemiyan ve
goşiyên gulên rêzbendiyê diweşînim.
Ezê hemî wênekêşên cîhanê bicivînim
bi zêrava dilê dayîkên dilsoj
ji zarokên Cindirêsê re,
ji keçikên Amodê re,
û şêrên becawîş ên Qamişlo re
wêneyeke zêrî
li ser riwê rokê
bineqşînin.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…

Hozanê Girkundê

Bajarekî wêran darbesta evîneke
Westiyayî
Li ser piyê xwe hildigire
Bi dilekî şikestî
Xulmaş dibe!
Jiyan digrî
Êşê bi rondiken zemînê dişo
Perperîk
Şevnema li ser pelên
Sibehan dinosînin!
Zarokên pêxwas bi morîkan
Dilîzin sarbûna axê
Maçî dikin û qevdên hermelê
Bi dîwarê xewnên xwe
Dadilqînin!
Her tişt li derdora xuristê
Tê….guhertin
Babelîsk li beyaren payîzê
Keserên salan kom dikin!
Darên pîr toza
Demsalan ji ser xwe diweşînin
Rengê rokê bê…

Mehmûd Badilî

Sûriyê, piştî salên dirêj yên şer, parçebûn û wêrankirinê, derbasî qonaxeke pir hestiyar bûye, qonaxeke ku dê rengê dewletê û paşeroja têkiliyê di navbera pêkhatiyên wê de ji bo salên pêş de destnîşan bike, ku ji hemû aliyan tê xwestin ku ji mentiqê serdestî, mandelkirin û tunekirinê derbasî mentiqê lihevhatinê û avakirina dewletê bibin….