HUNER BEHZAD CINÊDÎ
Yek ji arezûyên min ên herî nêzî min -di jiyana min a giştî û taybet de- nêçîra peyv, hevok û wateyan e! Li peyvên kûr, watedar û pîroz digerim. Nêçîriya wan ji pirtûkan, ji axaftinên bavê xwe, ji lavayên dayika xwe û ji rûpelên hevalan dikim. Wan ji devê mirovên normal, ji nav peyarêkên kolanên kevnar, ji şûnwaran, ji pelên ketî…ez wan dinivîsim, ezber dikim, maç dikim, hembêz dikim… Bi wan re direqisim, radikevim û bi wan re dijîm û bi wan dimirim…Belê, ew peyv in!
Her ku birîn canê min kûr dike, ya ku berî her tiştî bi min re dibe alîkar, birînpêçikek ji peyvan e! Û her gava ku henaseya min li min diçike û teng dibe, ez wê bi helbestekê fireh dikim. Û her ku dibînim ku giyan di kûrahiyê de winda dibe, ez wî bi pirtûkekê hildigirim. Dema ku mirov û neysizî li min kom dibin da ku vîn û hêza min bişkînin, ez şûrê raman û peyvan li hember wan dikişînim.
Bi rastî, dermankirina bi peyvan carinan ji dermankirina bi dermanan baştir e, ji ber ku dermankirinek e mirov ber bi aliyên derûnî û giyanî ve dibe û kalîteya jiyanê baştir dike û wateyên wê yên bilind kûrtir dike.
Li şûna ku mirov salên xwe yên dirêj bi dermankirina laşî û organîk derbas bike, bi vejandina derûnî dikare jiyaneke kûrtir û paktir bijî.
Hêza peyvan heye ku di giyan û rewşan de dikare bibe wekî erdhejekê, heke ne ji efsûn û hêza wan bûya, xwedê xwe bi raz û ramana xwe bi rengê peyvan eşkere nedikir û ne jî xwedê peyama xwe bi lêkereke kurt û bitirs dest pê nedikir; ew jî peyva “BIXWÎNE” ye!
Ev cureya ji dermankirinê (bi peyvan) rêbazeke kevin e ku bi hezaran sal berê ji aliyê Misirên kevnar ve hatiye kirin û ev yek di dema Ramses de di slogana li ser dîwarên pirtûkxaneyên Misrê yên kevnar hatiye nivîsandin de diyar dibe:
“Li Vir, Dermankirina Giyanî ye”
Prensesa rehmetî Diana berî mirina xwe diyar kiribû: a ku hîştiye di nav şer û pirsgirêkên min ên herî dijwar bi Mîr Charles û Koşka Mîrane re bi ser kevim û alîkariya min kiriye pirtûka “Pêxember” a Cibran Xelîl Cibran bû!
Îkonê navneteweyî Nelson Mandela li ser dîwarê zindana xwe çend malik ji helbesteke îngilîzî ya navdar nivîsandibû:
“Ne xema min e ku derî teng e!
Ez xeman naxwim, ku pirtûka dadbaran tije siza ye
Ez xwediyê qedera xwe me
Ez kaptanê canê xwe me”
