Hoo Berdîno Guhdarî Muzîkê Bin

Riyad Salih Husen
Werger  : Besam Mer`ê
Hoo Berdîno Guhdarî  Muzîkê Bin
Sibe destpêk e ..
Sibe, ne stûgirek
Ne jî pêlavek giran-buha
Sibe destpêk e..
Ne gotinên xaçepirsê
Yan kongra Havana
Sibe destpêk e ..

Sibe di bin Gyotînê re

Yan di navbera zincîran re
Dê daxwaza vejînê bikim!.
Ew jiyana ku di pertûkan de tê gotin
Ew jiyana ku
Di reklamên televizyonan de tê dîtin
Ew jiyana ku li piyarêkan tê nivistin
Ne ew jiyan e ya ku tê xwestin!..
Sibe,
Wek xeratên ku Xaçan pêşniyar dikin
Li ser azarkêşana Mesîh napeyivim
Bi zarokan re nalîzim
Heta ku UNÎCIF loma ji min neke!..
Bi asanî û bi nahêviyek mezin
Dê dilê xwe dirêj bikim û tenê,
Dê daxwaza kar bikim.
Nan
Pertûkan
Asayişê
Rêvingî û her wusa..
Ne çerçiyê hûrûmûran im
Ne qaçaxçiyê cixareyên Malboro
Şeşxwerke min tune  xwe bikujim
Ne narincokek ku balafirekê birevînim
Min dilê xwe li mazatê ne firotiye
Min Wîskî ji bazarên azad nekirriye
Min kesek  ne kuştiye
wek sîlehekê  min gul li rûyê jinekê nexistiye
Lê çima?
Çima?..
Hoo Berdên ji Muzîkê zivêr
Çicara ku Gor-kol min dibînin
Destên xwe bi şadî difirkînin
Û ji bo seredana xwe min vedixwînin?!
Ji serdema kêrên berdîn
Heta bi serdema zarokên Belûrî
Hêj li azadiyê digerim..
Dinivim û distrênim
Kar dikim û destmalan diguvêşim
Bendewar im û Pîvazan diqeşêrim
Serê sibehan yan jî êvariyan
Di demjimêra heftan yan bîstûçaran de
Diçim maxa  xwe û dipûnijim..
Ez dilekî spî û du destên şîn im.
Em zarokên siberojê ne,
Hîna li goristanan dinivin.
Goristanên ku
Li nav darên lîmonan û tivingên sekmanan.
Em zarokên siberojê ne,
Hîna li bin asmanên biçûk in
nêzî  vê cîhana pepûk in..
Duhî, Îro û Sibe
Em dilê xwe dirêjî rêwiyan dikin
Gelî  hevalan Stranekê
Gelî birayan Ramûsanekê
Ji bo Xwedê
Stranekê yan ramûsanekê..
Ramûsanek ji serê salê re
Û Stranek ji roja dawî re.
Sibe
Ji min nereve berew  cadeyên xemgîn!..
dergehê min  her vekiriye
Were
Derbas be
Min biramûse
Em bipeyivin
Em binivin..
Li Serê kolanê
Li binê kolanê
Li bendî we ne
Bi tivingek suwarkirî..
Sibe dawî ye..
Duhî  me hevnasî
Îro min tu maçîkir
Û sibe cudabûn e..
Sibe destpêk e
Duhî qirkirin bû
Îro me term binaxkirin
Û sibe,
Qirkirineke taze ye..
Sibe hevalekî dêrîn:
(Bi hezaran dimrin di zindanên Santiago de)
Sibe Rojgarnasekî kal:
(Ji burca Nehingî dê biçe dojehê)
Sibe Paleyeke bejin bilind:
(Îsal baran kêm e) dê bibêje
Sibe
Nameyek ji jineke nepenî re:
(Dixwazim bi dirêjiya êlûnê bi te re bipeyivim)
Germ e wek bizot
Asan e wek avê
Zelal e wek berika șeșxwerê
Û dixwazim bijîm:
Hooo Berdên ji muzîkê zivêr
Ma ev ne bes e?!..

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…