LÊVÊN ŞIKESTÎ…. DUA

  Bêkes Têlo

Sosina  min Dua
Lêborîn…. ji gezên minî lawirane.
Salên bihûrî
Di goristana sirgûne
 Dibînim bi pencera çavên te….
Ser vê xaka dem têde bê lebate,
Gurz bi gurz libên barana
Çavên xwe pêşkêşî

mirîşkên serhildêr….dikim!!!!!!!!!!
Ji evîna berbanga malzarokê
Hatî bi qêrîn…û çûyî bi qêrîn di qada şêrîn.
pinpinîka min
Wisa dijî ser axa
Xwînkirî
Bê razan û hedan,
Roja te dizîn
Bi qeremûşkên …koleperest.

Dilava min….
Didim hev dengê germ
Di meydana bê hest de
Dîwar  matmayî,
 lêvên şikestî…çavên camkirî
dagirtî bi ava bêdengiyê
û guliyê rokê li ser te rakirin
avêtin te kevirên sor ji zimanê agir.

dibêjim ger nûvejînbim
Disa dara şînbim
Bi gulav şabim
Her û her  bi evîn bijîm.
Tu dûrî…noka!
Û hestiyê  te dibriqînin di xaka mad,
 laşê te dipeçim bi hêsitrên xwe,
 tenha xewn dibûyî bi jiyana çivîkan
  bi ava nergiz… Bi xemilînî.
Şûrên kor
Bûn toqa nefirîne… li stuyê te,
Girava evîna  te hiştin
Bê gul
 Û agir.. rûniştvanê xwîna te
Daqlol  bû çû xwar
Roja evîndaran tarîbû
Bê helbest û …bê zar.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…