Konê Reş
Bejnê! Berî ku te nas bikim, te xwe li kû veşartibû?! Çima em rastî hev nedihatin? Çima qederê em dûrî hev dixistin..?! Çima rêka kerwanê min di nav xaka te re derbas nedibû..?! Gul û kulîlkên te di biharên min de geş nedibûn..?! û çûk û çivîkên te di asmanê jiyana min de nedixwendin..?!
Berî te nas bikim, ala xemgîniyê di ser dilê min re vegirtî bû, wek tirs û xemgîniya ku di ser bajarê min re vegirtî ye.. Bi dîtina te re, naskirina te re şahî hat û gul û kulîlkên rengîn di dil de vebûn..
Dêmê te yê şêrîn ferhenga gotinan li ber min vekir.. Gotinên te yên evîndarî, hiştin nêrgizên derdora Cizîra Botan û Eyndîwerê di warê min de bibişkivin, geş bibin, bikenin û min li zaroktiyê vegerînin..
Ev te çi kiriye Bejnê?! Ez yê ku di nav kul, derd û xemgîniya welat û bajarê xwe de milevaniyê dikim.. Di nav jiyanek serberdayî de hatime pêçan.. Dema ku ji nişkave rastî dêmê te yê şêrîn hatim, min xwe di nav mijankên herdu çavên te de winda kir û pê bi pê bi dûv şopa te de kulkulîm.. Bêje! Kîjan qederê tu aniye pêşiya min?!
Bejnê! Çekên min nînin, ji gotinê pêve ku, pê şerê qederê bikim.. Qet rojekê ji rojan jî, min hez çekên şer û kujekî nekiriye.. Her dem û gav nifretê li şer, kujeran û xwînê dibarînim.. Û çendî bi min xweş e Bejnê ku welatê min, bajarê mim û welatiyên mimn di aramî û tenahiyê de bijîn..
Bejnê! Gelek caran bi tirs li rojên ayinde mêze dikim.. Ev tirs dihêle ku ez hezar rûpêlên spî ji bo te û bajarê xwe Qamişlo binivîsim û his û hestê xwe ji bo we bînim ziman..
Bejnê! Min tev sikak û kolanên Qamişlo pîvane..! Kevirek di wan de nîna ku min nas nake..! Di ger û geşta xwe de pêrgî gelek dêmên spahî hatime.. Lê dêmekî tenê ji wan dêman, ez nehjandime, wek ku dêmê te û bajarê min Qamişlo, ez hejandime..
Konê Reş, Qamişlo 05/08/2019
Ev te çi kiriye Bejnê?! Ez yê ku di nav kul, derd û xemgîniya welat û bajarê xwe de milevaniyê dikim.. Di nav jiyanek serberdayî de hatime pêçan.. Dema ku ji nişkave rastî dêmê te yê şêrîn hatim, min xwe di nav mijankên herdu çavên te de winda kir û pê bi pê bi dûv şopa te de kulkulîm.. Bêje! Kîjan qederê tu aniye pêşiya min?!
Bejnê! Çekên min nînin, ji gotinê pêve ku, pê şerê qederê bikim.. Qet rojekê ji rojan jî, min hez çekên şer û kujekî nekiriye.. Her dem û gav nifretê li şer, kujeran û xwînê dibarînim.. Û çendî bi min xweş e Bejnê ku welatê min, bajarê mim û welatiyên mimn di aramî û tenahiyê de bijîn..
Bejnê! Gelek caran bi tirs li rojên ayinde mêze dikim.. Ev tirs dihêle ku ez hezar rûpêlên spî ji bo te û bajarê xwe Qamişlo binivîsim û his û hestê xwe ji bo we bînim ziman..
Bejnê! Min tev sikak û kolanên Qamişlo pîvane..! Kevirek di wan de nîna ku min nas nake..! Di ger û geşta xwe de pêrgî gelek dêmên spahî hatime.. Lê dêmekî tenê ji wan dêman, ez nehjandime, wek ku dêmê te û bajarê min Qamişlo, ez hejandime..
Konê Reş, Qamişlo 05/08/2019
