Êzidî netewe ne yan xwedî baweriyek pîroz in?

 Idrîs Hiso
Rewşa Êzdîxan û êzdiyan ji destpêka damezirandina dewleta Iraqê û heta roja îro mîna rewşa seranserî Kurdsitanê bi şêweyekî yasayî di hindirê Iraqê de nehatiye çareserkirin û ne jî kurdan karîbûn serxwebûna xwe bidestbixin û ji girêdana bi Iraqê re werin rizgarkirin, tevî gavên ku hatine avêtin li herêma Kurdistanê gavên başin ber bi çareseriya pirsa kurdî li Iraqê, lê mixabin bi tenê li ser nîvê xaka Başûrê Kurdistanê, ne li ser seranserî xaka wê.
Goman tê de nîne ku êzidî beşekî girîng û resen in ji miletê Kurdistanê û neteweya kurd, û rastî sitemkariyek du qatî hatine, yekem ji ber kurd in û duyem ji ber êzidî ne.
Sitemkariya ku êzidî rastî wê tên him ji aliyê hikûmeta Iraqî ve û ji milet û desthilatên erebî, û him jî ji aliyê civata kurdistanê bi xwe jî rastî sitemkariyê tên.
Dibe ku stemkariya ku êzidî rastî wê ji aliyên hejmarek ji kurdên musliman tên girantir û dilêştir be. Lewma ez wek kurdekî bi êş û azarên kurdên êzidî hest dikim û hemû karvedan û riftarên wan famdikim.
Lê di vê gotarê de ez dixwazim balê bikşînim ser diyardeyekê pir metirsîdar, çinku bi berdewamiya vê diyardeyê û belavbûna wê di nav civata kurdên êzidî de wê demê êzidî ber bi tinebûna rasteqîne ve diçin lê vê carê ne bi zora fermanan û biryarên hikûmet û welatên dagîrker lê belê bi destê êzidiyan bi xwe.
Neteweya Kurd di nav xwe de gelek olan hildigire, wate ji kurdan hene cihû, hene kirîstiyan, hene muslman, hene zeredeştî, hene kakeyî û hene êzidî ev hemû bi hev re neteweya kurd pêktînin, û hemû pêkhateyên olî yên neteweya kurd li gel pêkhateyên Kurdistanê miletê kurdistanê pêktînin.
Helbet û goman tê de nîne ku yek ji van pêkhatiyên olî xwe bi neteweyek nû bide naskirin û zanîn, ev yek dikeve xizmeta welatên dagîkerên kurdistanê de.
Piştî cînosayida 3 Tebaxa 2014an ku êzidî li Şingal û gundewarên Şingalê rastî wê hatin û di encam de û bi şêweyekî sîstematîk û hovane  rastî qirkirinê hatin, gelek deng ji nav êzdiyan bilind dibin û têde dibêjin êzidî netewe ne û miletê êzidî û Êzdîxanê ne beşek ji Kurdistanê dibînin û nasnameya xwe wek Iraqî didin diyarkirin û nasandin.
Êzidî ku bi kurdên resen di nav civata kurdî de tê naskirin, çinku ew bi ziman û ol kurd in, lê em dibînin di gelek tiştên simbolîk de kesayetiyên êzidî zimanê kurdî bikarnayinin tevî ku kurdî zimanê fermiye li seranserî Iraqê û ne tenê li Kurdistanê.
Beramberî van dengên êzidî û bermamberî riftar û helwêsta hejmarek ji kesayetî, nivîskar û çlakvanên kurdên êzidî, hejmarek kurdên din jî helwêst diyarkirin û bû mijarek di nav hejmarek çalakvanên kurd de li ser rûpelên mediya civakî.
Bi nerînamin tiştekî normale ku êzidî bi xurtî û torebûnek mezin ji her kesî û ji her alî helwêstên xwe bidin diyarî kirin. Ez wek kurd û wek mirov di hemû karvedanên wan de têdighêm çinku kesê destê wî di nav agir de ew bi êşa xwe dizane û ne wek kesê ku destê wî di nav avê de be, lê qet ez felat û xelasa êzidiyan di veqetandina wan ji Kurdistanê de nabînim, lê bi diyardeya ku êzidî neteweyek cudaye ji neteweya kurd ez dawiya êzdiyan dibînim. Fermanên dagîrkeran ne besin vêja êzdî bi xwe jî dixwazin fermana tinebûna xwe bi destê xwe bînin serê xwe.
Dawî gotina min ew e ku, çi rêxistin, kesayetî û çi aliyê ku piştevaniya veqetandina êzdiyan ji neteweya kurd dikin û piştevaniya veqetandina êzdîxanê ji kurdistanê dikin, ew bi tenê xizmeta dijimin û dagîrkerên kurdistanê dikin, ew alî kî dibe bila bibe.
Gewîlan 10.04.2019
Rojnameya Kurdsitan 15.05.2019z – hejmar149-

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…