Ala ya Kurdistanê di çalakiyên kurdên Rojava de

 Idrîs Hiso  
“Bê vê wêneyê ev gotar nayê xwendin”
“Hûn bi qedrê xwedê bikin ma mirov alayê wisa radigre?!”

Ev wêneya ku we dît li kampa Gewregoskê, di çalakiya Roja Cîhanî ya Jinê de(2019) hatiye kişandin û li ser rûpla Fêsbûkê ya bi navê Kewregosk Wêne û Çîrok hatiye belav kirin, li gorî hatiye nivisandin jî wênegirê vê wêneyê hevkarê min Raid Mihemed e, ji xwe nimûneyên wisa gelek hebne, lê ji wan nimûneyan min ev wêne hilbijart, berî ez derbarê vê wêneyê binvîsim, ez dê destxweşiyê li hevkarê xwe Raid bikim ku agahiya min ji wî heye ew çend karên bi nirx û giranbuha ji bo xelkên xwe dike, xortên wek Raid hemîşe cihê rêzgirtin û şanaziya mirov û gelê xwe ne, lê bi rêka vê wêneyê re ez dê behsa diyardeyekê bikim, belkî piştî vê nivîsê ev diyarde ji aliyên pêwendîdaran were pûçkirin û tine kirin.

Di vê wêneyê de tiştê balkêş ew e, cihê ragirtina Ala ya Kurdistanê ye.
Li gorî nerîtî û etîkêtên civakî, diplomasî û niştimanî Ala li cihê herî berz tê ragirtin û hildan.
Ala simbola miletekî ye, heger mirovek li welatekî bêrêziyekê li ala ya welatekî din bike dibe ku kêşeyek diplomasî di navbera herdu welatan de çêbibe. Heger mirovek derheqê ala ya welatekî axaftinek nexweş bike, dibe şer û pevçûn biqewimin.
Ji aliyekî din ve dema hejmarek xelk nerazîbûna xwe derbarê riftarê welatekî din diyarbikin, ala ya wî welatî didin şewitandin, ji ber ala simbola rûmet û serweriya welatan e.
Berî çend salan dema çend ajewegêrekî li Kerbela Ala ya Kurdistanê danîn ser şeqamê û bi piyan û turimbêlan di ser re çûn û hatin, beramberî wê xortên Kurdistanê jî Alayek Iraqî şewitandin bû kêşeyek dîplomasî di navbera Herêma Kurdistan û Iraqê de.
Bi her halî ez dixwazim bêjim ku Ala li cem miletan bi qedir û qîmete û simbola hebûn û serfiraziya wan e, lewma her demê û li her welatekî Ala li berztirîn cih tê ragirtin, wate nabe ku mirovek di ser ala yê re be, hemû mirov di bin sêbera ala ya welat de çalakiyên xwe, karên xwe dikin û dijîn.
Ala simbola şiko û serberziya milet e, ji bo ev ala berz û bilind bimîne golên xwînê çêbûne û rûbarên rundikên dayikên şehîdan rjiyane. Bi kiryarên çend serkirdeyên nezan û nebîrwer şikoya ala kurdistnaê neşkînin.
Ez bi hêvîme ku careke din wêneyên bi vî şêweyî di çalakî û boneyên kurdên Rojava de neyên dîtin, ji xwe berpirsên çalakiyan divê agahdarî vê mijarê bin, çinku ev mijarek yasayî ye jî, dibe ku rojekê welatiyek doseyek yasayî li ser wan kesan tomarbike?!
Têbînî: lînka xwarê bitikîne wê wêne li ser tora entirnêtê derkeve
https://www.facebook.com/574804439550859/photos/pcb.774218172942817/774217539609547/?type=3&theater
Gewîlan 10.03.2019

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Di pêngavekî de ber bi yekgirtina helwêsta kurdî li hember astengiyên ewlehî û siyasî, îro Înê 1ê Gulanê 2026, şandek ji Yekîtiya Nivîskarên Kurdistana Sûriyê serdana Nivîsîngeha Partiya Demokrata Kurdistanê li Düsseldorf kir ji bo nîşandana helwêsta xwe li hember êrîşa dronî ya ji aliyê milîsên Îraqî yên alîgirên supaya pasdarên rêjîma Îranê…

Helbest: Nadir Qazî

Tîpguhêzî: Cansoz Dabo

Du caran du dike çend?

Hemûyan bi hev re dinivîsî: Dike çar

Lê min di bîrkariyê de pileyên kêm

Dianîn û dihatime xwarê

Ew jî tenê ji ber ku li gor min wa bû,

Du caran du dike yek, ne…

Dildar Aştî
Li rê bûm
Peyv zîpik bûn
Li laşê di tayê de dipengizîn…
Min şopa tajangên sert
Li nav qolincên oxirê di şopand
Bi êşê hestiyar dibûm…
Ê din hebûn
Bi dîlanê mijûl bûn
Bi halanê…
Min qûnaxa di navbera dijberan
de dipîvand…
Li ser pêlên Leylanê
Min pirsa xwe bi saw dişand…
Ka çendî,
Ez nêzîkî agirê rastiyê me ?!..
Çendî dûrî,
Çirava xiniziyê me ?!..

Li wêderê
Şewatê bê mihrevanî
Deşta min…

Ehmed Tahir

Dil ji min bir,şêrîn yarê
Dême sorê,reng hinarê
Pora zêrîn,çen bi xalê
Xecxecoka di buharê
Şêrîn yarê
Reng buharê
Dil ji min bir
Di vê salê

Sibhan rebê ev gul dayî
Rû ji rengê sipî sayî
Agir di dil wê dadayî
Şalê herîr mil badayî
Çem û kanî
Gula xanî
Dil ji min bir
Hêlîn danî

Find û çira di vê malê
Gul û nêrgiz pir delalê
Mi dil daye…