Tu zanê
dema ku helbestên kenê te
di ser ezmanê dilê min de
dibûrin
wê çaxê
bihara hestê min
tije rist û awaz û hevok dibin.
dema ku romana evîna te
bi dizî di ruhniya çavên min de
di pişkive
wê çaxê
bexçê razên min
mişt teyrê Ebabîl û Kevok dibin.
Tu zanê
dema ku bihna xwîdana te
mîna ava kewserê
di nêv best û geliyê
xewnên minde diherike
wê çaxê
xem û derd ê min
pêkve şerm û revok dibin
Tu zanê
dema ku sîka awrên te
bê hemd
tevlî qemûşkên evîna min
pistepistê dike
wê çaxê
sebaxa gundê min
tije şoqil û nok dibin.
Tu zanê
dema ku
payîza bejn û bala tey
xilû xavî
pelên xwey zêrîn
di ser kaniya evîna min de
di weşîne
wê çaxê
şevê minî tarî
hemî ji şerme rok dibin
Tu zanê
dema ku
lavlavên tey
ber bangê
tevlî reşa penaberiya
xewa minî bizdok
dibe
wê çaxê
gazinên minî behetî
bê pî û dest
û çok dibin
Tu zanê
dema ku
28 birîn bi hevre
li zingilê dilê min dixin
wê çaxê
li kafirstana kezeba
çolê
li wê mesîla biçûk
li ser lêvên çem
li şûna piyên te
hest ,şûnwar
û şaristanî
di zîvirin
girover û gok dibin.
Tu zanê
dema ku
çira teya kesk
nivê şevê
bi dizî ji piştve
destê min digre
reqs û semay dike
wê çaxê
dîlan diçirise
dikene
di axive
dil û hinav yekser bi hev re
sazû kok dibin
Bavê Zozanê 31.10.2018
Essen
