Birayê Axretê/ 153

Konê Reş

  Di zaroktiyê de, em ji mezinan fêrî (Birayê Axretê) dibûn. Me dibihîst ku filankes û bêvankes di gund de bûne birayên hev û din yên axretê.. Me zarokan jî, nola wan dikir.. Her du zarok ji me, ku me hez hev û din dikir, em dibûn birayên hev yên axretê..! Her yekî ji me bi serê derziyê, tiliya xwe birîn dikir, xwîn jê dihat, me ew tiliyên birînkirî û bixwîn datanîn ser hev û me digot; va em bûn birayên hev yên axretê..! Di encam de em li ser hev dixeyidîn û di pevçûnên zaroktiyê de, em di ser hev re dihatin.. Dema ku du zilam ji hezkirinê dibûn birayên hev, xwarin çêdikirin, nas û mihibên xwe jî vexwendî wê xwarinê dikirin..
  Ne tenê zilam dibûn birayên hev û din yên axretê, jin û jin jî dibûn xwîşkên hev yên axretê û jin û zilam jî, bi hev û din re dibûn xwîşk û birayên hev yên axretê. Ta roja îro, gelek nimûneyên ku jin û zilam bûne xwîşk û birayên hev yên axretê hene..
Carekê du zilamên gund hez hev dikirin, xwestin ku bibin birayên hev yên axretê û Melayê gund şahidê biratiya wan be, Mela razî nebû û ji wan re got: Di dînê îslamê de biratiya axretê nîne.. Kî zane hûnê herin buhiştê an dujehê an wê yek ji we here buhiştê yê din wê here dujehê..?! Lê herdû zilaman bi ya Mela nekir, biratiya xwe danîn û jê venegeriyan..
  Di baweriya min de, ev biratiya axretê ji baweriyên kurdan yên berî îslamê ve ye.. Tevî ku ev bawerî kêm bûye, lê hê jî li gelek deveran di nav civaka kurdên Beriya Mêrdînê de berdewam e.

Qamişlo, 10/12/2017

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

London – Weşanên Ramînayê li Londonê ragihand ku nivîser, wergêr û rojnameger Ferîd Xelîl “Xelata Çolbirr a Zanistên Zimanê Kurdî” ya sala 2026ê di gera wê ya duyem de wergirt, piştî ku Jurîyê ew ji nav hejmarek berbijêran hilbijart.

Ferîd Xelîl ji bo xebatên wî di warê zimanê Kurdî, werger û ragihandinê…

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…