Hiyam Ebdulrehman
Nêçîrvanê Hulîlkan , hevrazî jor bû … Bi serê çiya ket …Bi şal û şapekî xercûnî û şelemeke reng zer ,
Rêşîkên şaşika wî ,
Bi ser Milan de diherikîn …
Hevdû digrtin û carna di firikîn ,
Tûrê bi milê wî ve , Tijî nan û kizwan e ,
Di ber şelema zer de , Etfiyek di kalan e ,
Min gazî kiriyê :
Heyrana çavê teyî reş belekim Nêçîrvanê Hulîlkan
Bi lez gavan ne avêje …
Bi bêhna fireh … bi hêdîka ,
Her kes rizqê xwe dixwê …
Jiyan , ne her kîlîke ,
Guhê Te li nêçîrê bê …
Va ref hatî … nêzîke ,
Lê hoy Nêçrîvao … , ez gorî Te bim :
Ger Te davên xwe vedan û nêçîr kir …
Bi lez gavan ne avêje …
Bi bêhna fireh … bi hêdîka ,
Her kes rizqê xwe dixwê …
Jiyan , ne her kîlîke ,
Guhê Te li nêçîrê bê …
Va ref hatî … nêzîke ,
Lê hoy Nêçrîvao … , ez gorî Te bim :
Ger Te davên xwe vedan û nêçîr kir …
Tiştê di wan de … Bi nêvî ke …
