Bîçim ê deştê

Nizar Yosif

 

Ev e deşta baran jê zivêr bûyî
Ruh lewaz 
Zeviyên wê tî 
Rûspî yên 
Avên wan ne di cuhekê de        
Di koşeyên xaniyên bê dilop de
Bînahiyên mest û melûl 
Li zeviyên firk di pûnijin 
Zivistana rûniştî li demsala nû dike xwezî.

Destpêka biharê
Şil û zuwa derbas bî
Destên bi du`a yan ve ragirtî
Di delîvetên teng de li hev pirsîn
Lê di xêra zeviyê de cudatî!

Nêva biharê
Bîçimên deştê ruh vedan
Patoz ji bê kariyê vekişiyan
Cewên xwe bi hesan ên dostan
Ji şewba havînê re tûj hêlan.

Barkêş
Birçiyên salane
Berg û kurtan
Li piştan ve danîn
Li dûv verêja zeviyan
Ruhê gewr dibirin
Sermiyan li ber lekeleka
Perwaneyan dikin sema
Xurcik û piziyan ji kedê dadigirin.

Dawiya havînê
Karwanên barkêşan
Li çavlirêyan vedigeriyan
Di rewêjin bermayên patozan.

Rûvî yên fersendan!
Di tevlîheviya demê de gewî dibin!
Dizên kedî dibin malxwê!
Zengil ji melaqan re lê dide!
Pirber serweriya verêjê berze dikin
Dewlemendî hejariyê werdigire
Bayê pahîzê
Hertiştê zeviyê li ber xwe dibe.

15,04,10

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Silêman Bavê Sîpan

Ez Kurdim, li her derê
Nabê tiştek min biguherê

Ev zimanê min Kurdî ye
Min ji dayika xwe girtiye

Ne bi tirs û ne bi şerm
Serbilind im ez her dem

Kurdim ez, ji kok û reh
Kurd dimînim li her cih

Kurdî bo min,ne zimane
Ew dîrok e, ew jiyan e

Ew dengê bav û kalan e
Ew stranên…

Ezîz Xemcivîn

Kî li benda te bû
Kî li kolana dildariyê bendewara gulekê ji destê te bû?
Dildareka bêdeng im,
yarê min!

Evîndara bayê hênik û axa warekî me,
ne baskşikestî me,
ne bineka ketî me,
çima li şaneşîna evînê tu min nabînî,
yarê min?!

Roja evînê bi hêviyên neyar nayê girtin…
Sozên li hev badayî,
bi hêsanî…

Fewaz Ebdê

-1-

Ezbenî!
Herdû çavên te ji zaroktiyê re bexçene
Kenê te hêlana asîmên e.

-2-

Her ku li te dinerim ezbenîLanguage Resources
Zarokekî li paş sîberên salaln dibînim
Bi destê xweyî biçûk
evînê qenewîç dike.

-3-

Tu mîna zarokekî ji rîhanan hez dikî
û mîna ku hê nû te
temen vedîtibî
çîrokan dibêjî.

-4-

Çaxê tu di nav neviyên xwe de rûdinê
Temen kirasê xwe di ser xwe…

Dildar Aştî

Te rojekê
Kevirekî kelemî
ji rêçekê hilnekir
Te rojekê
Şûşeyekî şikestî
Ji ber lingên mendalekî ranekir

Te gulek tî
Di bexçeyê evînê de av neda
Te goleke meyayî
Li ramanê tev neda!..
Te berxeke windayî
Negihandiye nav kerî
Te pîreke rêwindayî
Negihandiye ber derî

Di şeveke bi tirs de
Çi nameya evînê te neguhest
Mafê peyveke tenê
Di civata padîşah de te nexwest
Te rojekê
Simbilekî ziviyê
Ji şewatê neparast
Ne li keviya rêyekê
Ne li…