Beyana HNRKS bo bîranîna 117 salan li ser zayîna rojnamevaniya kurdî

Di 22 nîsanê de, 117 sal li ser bîranîna rojnameya kurdî, a bi navê ”Kurdistan”, ku zanyarê kurd Miqdad Medhet Bedirxan li Qahîre-Misir derxistibû, diqede.
Ev roj li cem hemî rojnamevan û ragehandinên kurd li Kurdistanê bûye rojeke taybet, ku bîranîna rojnameya yekê di nav xwe de bibîr tînin. Herwiha li dîroka rojnamegeriya kurdî vedigerin bê çawa ev rewş hatiye bi pêşxistin ji wê demê ve ta bi roja îro.

Em li HNRKS vê rojê bibîrtînin û hewldanê didin ku hemî mirovên komîta rojnameya ”Pênûsa Nû” vê rojnameyê bi pêşbixin, ta ku bibe berdewamîyek bo rojnameya yekem ”Kurdistan”, lewra hemî endamên komîta birêvebir bi herdû beşên xwe ve, çi kurdî, çi erebî, hewl didin ku bibe rojnameya yekê di nav kurdên rojavayî Kurdistanê.
Ev sebaret li ser kurdên me derbas dibe, di demeke pir dijwar û aloz de, û rojnamevanên me bûne du beş, her beşek bi alî hêzeke siyasî ve diçe, û hin caran li dij hev jî kardikin, digel ku welatê Sûriyê bi gelemperî û herêma kurdî bi taybetî di karesatekê de derbasdibe, di dema ku ji me tevan tê xwestin û nemaze ji kesên rewşenbîr (çi rojnamevan, çi peyamnêr) ku doza yekîtiya civaka kurd bikin, ne karê wan ê çandeyî û şêwirdanî bo parekî ji gel re be, divêt karê wan bo hemî gel re be!.
Ji ber vê hindê, HNRKS di vê rojê de, roja rojnamevaniya kurdî de, dozê li hemî rojnamevanan dike, ku xwe bidin ser hev û di bin sîwanekê de karbikin, û xebata wan têkeve ber bi berjewendiya gelê kurd tevan de.
Bijî roja rojnamevaniya kurdî.
Serfirazî bo xwedanê rojnameya yekê zanyar Miqdad Medhet Bedirxan.
Sermedî bo şehîdên gotina azad û hemî şehîdên welat.
Hevbenda Nivîskar û Rojnemavanên Kurd li Sûriyê (HNRKS)
22.04.2015

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…

Mensûr Cîhanî – Derbarê paqijkirina etnîkî ya li dijî gelê Kurd li bajarê Helebê ji aliyê hêzên hikûmeta Sûriyê ve, Mesûd Barzanî got: Paqijkirina etnîkî û nijadî ya li dijî gelê Kurd sûcekî li dijî mirovahiyê ye û dê encamên wê yên karesatbar hebin.

Hêzên hikûmeta nû ya Sûriyeyê, ku ji bermahiyên…