Beyana HNRKS bo bîranîna 117 salan li ser zayîna rojnamevaniya kurdî

Di 22 nîsanê de, 117 sal li ser bîranîna rojnameya kurdî, a bi navê ”Kurdistan”, ku zanyarê kurd Miqdad Medhet Bedirxan li Qahîre-Misir derxistibû, diqede.
Ev roj li cem hemî rojnamevan û ragehandinên kurd li Kurdistanê bûye rojeke taybet, ku bîranîna rojnameya yekê di nav xwe de bibîr tînin. Herwiha li dîroka rojnamegeriya kurdî vedigerin bê çawa ev rewş hatiye bi pêşxistin ji wê demê ve ta bi roja îro.

Em li HNRKS vê rojê bibîrtînin û hewldanê didin ku hemî mirovên komîta rojnameya ”Pênûsa Nû” vê rojnameyê bi pêşbixin, ta ku bibe berdewamîyek bo rojnameya yekem ”Kurdistan”, lewra hemî endamên komîta birêvebir bi herdû beşên xwe ve, çi kurdî, çi erebî, hewl didin ku bibe rojnameya yekê di nav kurdên rojavayî Kurdistanê.
Ev sebaret li ser kurdên me derbas dibe, di demeke pir dijwar û aloz de, û rojnamevanên me bûne du beş, her beşek bi alî hêzeke siyasî ve diçe, û hin caran li dij hev jî kardikin, digel ku welatê Sûriyê bi gelemperî û herêma kurdî bi taybetî di karesatekê de derbasdibe, di dema ku ji me tevan tê xwestin û nemaze ji kesên rewşenbîr (çi rojnamevan, çi peyamnêr) ku doza yekîtiya civaka kurd bikin, ne karê wan ê çandeyî û şêwirdanî bo parekî ji gel re be, divêt karê wan bo hemî gel re be!.
Ji ber vê hindê, HNRKS di vê rojê de, roja rojnamevaniya kurdî de, dozê li hemî rojnamevanan dike, ku xwe bidin ser hev û di bin sîwanekê de karbikin, û xebata wan têkeve ber bi berjewendiya gelê kurd tevan de.
Bijî roja rojnamevaniya kurdî.
Serfirazî bo xwedanê rojnameya yekê zanyar Miqdad Medhet Bedirxan.
Sermedî bo şehîdên gotina azad û hemî şehîdên welat.
Hevbenda Nivîskar û Rojnemavanên Kurd li Sûriyê (HNRKS)
22.04.2015

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…