Welatê min

Narîn metînî

Di bêdengiya demêde ….
Nameyek  binefşî şand ….
Şûn û bêzarî belavkir …..
Rûyê jiyanê guherî …….

Bayê narvînê … li Mîdya rabû
Buhara tayen talankir 
Cîhan lê kir payîz
Pelên hêviyan hatin weşandin
Agir bi sûrişta rengîn xist
Sawêr û leylan wendabûn
Xewne roja min vemirand
Jîn disoje … pereng û dojeh
Roja evînê çû ava
Rûndik hemrîn ji cava
Xwelî û arî bariyan
Şev tarî bû ….
Sitêr û lemser giriyan
Hêsirê xwînê anîn xwar
Ey hewar … hewar   ey hewar
Xwîn dibarî …. Xwelî û arî
Cegerê min xwîn bû ….
Dilê min birîn bû
Lê … ezê porê reş … li ber tava heyvê sipîkim
Û bimînim li benda  te …. Welatê min

 

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…